تغییرات بی‌دلیل

در فوتبال ایران تغییرات لزوما با دلایل منطقی صورت نمی‌گیرد. خیلی مواقع تغییر مربی، تنها به میل مدیریت انجام می‌شود و چون اغلب هزینه‌ها از اموال عمومی تامین می‌شود، در این مورد هم جایی برای نگرانی باقی نمی‌ماند. این چند نمونه را ببینید.
به گزارش ایسنا، روزنامه دنیای‌ اقتصاد نوشت: «همه جای دنیا قاعدتا تغییر کادر فنی نیاز به دلایل قانع‌کننده دارد. یعنی لابد باید مربی بد نتیجه گرفته باشد، خودش بخواهد برود، در تیم تنش ایجاد کرده باشد، با سیاست‌های کلی باشگاه یا فدراسیون موافق نباشد… بالاخره باید اتفاقی رخ داده باشد که نهاد مدیریتی به صرافت تغییر مربی بیفتد. این کار هزینه‌بر است و هیچ مدیر حرفه‌ای و استانداردی حاضر نمی‌شود بیهوده چنین هزینه‌ای به مجموعه تحمیل کند. در فوتبال ایران اما تغییرات لزوما با دلایل منطقی صورت نمی‌گیرد. خیلی مواقع تغییر مربی، تنها به میل مدیریت انجام می‌شود و چون اغلب هزینه‌ها از اموال عمومی تامین می‌شود، در این مورد هم جایی برای نگرانی باقی نمی‌ماند. این چند نمونه را ببینید.
تومیسلاو ایویچ
یکی از مشهورترین نمونه‌های تغییر بی‌دلیل و غیر منطقی مربی در تاریخ فوتبال ایران، پیرمرد کرواتی بود که ۱۰ سال پیش در ۷۷ سالگی درگذشت و بعد از مرگ او، بسیاری دچار عذاب‌ وجدان شدند. ایویچ که از او به‌ عنوان یکی از برترین استراتژیست‌های فوتبال جهان یاد می‌شد، دی‌ ماه ۷۶ پس از صعود دراماتیک تیم‌ ملی به جام‌ جهانی ۹۸ فرانسه هدایت تیم ایران را بر عهده گرفت و به گواه تمام ناظران، با بیشترین انرژی و اثرگذاری ممکن تیمش را ساخت اما درست در آستانه مرحله نهایی جام‌ جهانی فقط به‌ خاطر یک شکست سنگین و مشکوک در بازی دوستانه با رم برکنار شد و جای خودش را به جلال طالبی داد. بسیاری بر این باورند که اگر پیرمرد سرمربی تیم‌ ملی می‌ماند، ما شانس صعود از گروه را هم داشتیم اما او را قیچی کردند. واقعیت تیم طالبی هم دو سال بعد، هنگام حذف ناامیدکننده از مسابقات جام ملت‌های آسیا در سال ۲۰۰۰ برای همه آشکار شد.
زلاتکو کرانچار
دیگر عضو این فهرست هم از شرق اروپا می‌آید و او هم دستش از دنیا کوتاه شده. اما این بار به جای تیم‌ ملی پای پرسپولیس وسط است. زلاتکو کرانچار در لیگ نهم هدایت پرسپولیس را بر عهده داشت و بعد از گذشت ۲۱ هفته از مسابقات، تیمش را روی پله سوم جدول رده‌بندی می‌دید. با این حال حبیب کاشانی در تصمیمی بحث‌برانگیز او را برکنار کرد و در ۱۳ هفته پایانی هدایت سرخپوشان را به‌ علی دایی سپرد. دایی در پایان فصل با یک رده نزول پرسپولیس را چهارم کرد اما کرانچار دو سال بعد با قهرمان‌کردن سپاهان در لیگ برتر نشان داد حقش اخراج نبوده است. کرانچار چند ماه پیش در زاگرب کرواسی از دنیا رفت.
گابریل کالدرون
باز هم پای پرسپولیس وسط است. این بار در لیگ نوزدهم گابریل کالدرون با وجود قهرمان‌کردن سرخپوشان در پایان نیم‌فصل اول، رساندن این تیم به نیمه‌نهایی جام‌ حذفی، برتری در داربی تهران و کسب هفت پیروزی پیاپی از نیمکت سرخپوشان کنار گذاشته شد تا یحیی گل‌محمدی جای او را بگیرد. نتایج یحیی البته بد نبوده اما نکته اینجاست که برای حضور او در پرسپولیس هیچ‌وقت دیر نمی‌شد و نیازی نبود به این بهانه یک مربی موفق را کنار بزنند. اتفاقا همین حالا باشگاه پرسپولیس آخرین روزهای مهلتش برای پرداخت غرامت ۱۴ میلیارد تومانی کالدرون را پشت سر می‌گذارد.
انتهای پیام

source

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *