هزاران زن و دختر جوان که در فقر زندگی می کنند مجبور به روی آوردن به تجارت غیرقانونی مرگبار – به خطر انداختن زندان و جان خود هستند.
این رازی است که دهان به دهان در محله های فقیرنشین سراسر هندوراس پخش می شود. از کجا قرص ها را بخریم، چگونه از آنها استفاده کنیم بدون اینکه کشف شوند، اگر مجبور به رفتن به بیمارستان هستید چه باید بگوییم. اشیای بی رنگ، عرقیات گیاهی، داروهای گیاهی همگی به ابزار تجارت مرگبار در سقط جنین غیرقانونی تبدیل می شوند، در حالی که هیچ گزینه دیگری وجود ندارد.
کارلا*، اهل بخش فرسوده شهر سان پدرو سولا در هندوراس، 17 ساله بود و هنوز در مدرسه بود که متوجه شد باردار است. وقتی فهمیدند پدر و مادرش او را مجبور کردند خانه را ترک کند و گفتند که او تنهاست.
"من تنها بودم. هیچ کس به یک دختر باردار زیر سن قانونی کاری نمی داد، بنابراین من چاره دیگری نداشتم. من نمی توانستم بچه دار شوم.» او می گوید.
زمانی که او سه ماهه باردار بود و به طور فزاینده ای ناامید می شد، مخلوطی از گیاهان و دارچین نوشید تا به بارداری خود پایان دهد. من تمام آن را نوشیدم و تاثیر داشت اما خونریزی و درد زیادی داشتم. من به بیمارستان نرفتم زیرا می ترسیدم کاری را که انجام داده ام انجام دهند و به پلیس بگویم. به پدر و مادرم گفتم از دوچرخه ام افتادم و بچه را از دست دادم.
چند ماه بعد زمانی که او و دوست پسرش با هم در یک خانه یک اتاقه زندگی می کردند دوباره باردار شد. ما پول کافی برای خوردن نداریم. من شغل ندارم و دوست پسرم مواد مخدر می فروشد تا اجاره خانه ما را بپردازد. جنین را در رودخانه ای که در نزدیکی خانه بودیم، انداختیم.»
در هندوراس، جایی که بیش از 66 درصد از جمعیت آن در فقر زندگی می کنند، این فقیرترین زنان هستند که بالاترین هزینه را برای قوانین سختگیرانه سقط جنین در این کشور می پردازند که در میان سختگیرترین قوانین در جهان است.
کنترل دولت بر سلامت باروری زنان تقریبا مطلق است. سقط جنین در هندوراس در هر شرایطی از جمله تجاوز جنسی و محارم غیرقانونی است. سقط جنین برای نجات جان یک زن یا زمانی که جنین نمی تواند خارج از رحم زنده بماند مجاز نیست. پیشگیری از بارداری اورژانسی – قرص صبح روز بعد – نیز ممنوع است.
با تخمین زده شده 40 درصد از حاملگی های برنامه ریزی نشده یا ناخواسته، صنعت غیرقانونی سقط جنین رونق می گیرد و سالانه بین 50000 تا 80000 سقط مخفی انجام می شود .
قوانین سقط جنین هندوراس باعث مرگ زنان می شود: تخمین زده می شود که اگر دسترسی مناسب به وسایل پیشگیری از بارداری و خدمات سقط جنین وجود داشته باشد، مرگ و میر مادران حدود 70 درصد کاهش می یابد.
در سال 2019، گزارشی از دیدبان حقوق بشر به تشریح «رنج عظیم» در هندوراس در نتیجه ممنوعیت کامل سقط جنین در سراسر کشور پرداخت و هشدار داد که این گزارش آینده فقیرترین زنان و دختران ایالات متحده را منعکس می کند که باید سقط جنین نیز انجام شود. جرم انگاری شده است.
مارگارت وورث ، محقق ارشد حقوق زنان در دیده بان حقوق بشر، گفت: «آنچه تحقیقات ما در هندوراس نشان می دهد این است که وقتی سقط جنین ممنوع یا محدود می شود، زندگی برای زنان و دختران چگونه است. این یک پیش‌نمایش ترسناک از آنچه ممکن است در ایالات متحده رخ دهد است.»
قوانین سقط جنین در محیطی وجود دارد که خشونت علیه زنان در آن گسترده است. بر اساس گزارش دیده بان حقوق بشر ، هندوراس یکی از بالاترین نرخ های قتل در جهان را دارد و هر 22 ساعت یک زن کشته می شود. در سال 2012، یک نظرسنجی دولتی نشان داد که تقریباً یک چهارم زنان مورد آزار جنسی یا جسمی شریک زندگی خود قرار گرفته اند.
یانت*، 28 ساله، در ماه سوم بارداری خود نیز سقط غیرقانونی داشت. دوست پسرش او را کتک زد. او همچنین برای کسب درآمد برای زنده ماندن مواد مخدر می فروخت.
او می‌گوید: «ما پول کافی برای تأمین زندگی خود نداریم، چه برسد به یک کودک».
مانند بسیاری از زنان در کشورهایی که سقط جنین غیرقانونی است، یانت شروع به جستجوی قرص سیتوتک (همچنین به نام میزوپروستول)، معروف به "قرص سقط جنین" کرد.
همچنین برای درمان زخم معده استفاده می شود، سیتوتک برای استفاده در بیمارستان ها توسط متخصصان پزشکی محدود شده است، اما بازاری پنهان در میان زنانی که به دنبال پایان دادن به بارداری خود هستند وجود دارد.
یانت می‌گوید: «من دو قرص را قورت دادم و دو قرص دیگر را در پایین‌ترین قسمت‌های بدنم گذاشتم. دردناک بود اما کار کرد. خونریزی زیادی داشتم اما چون خیلی ترسیده بودم به بیمارستان نرفتم. من جنین را در حیاط پشتی خود دفن کردم.»
ممنوعیت سقط جنین می تواند عواقب مخربی برای زنان هندوراس داشته باشد. بیشتر تجاوزات جنسی در کشور به کودکان صورت می‌گیرد (70%) و بارداری زودرس یکی از خطرناک‌ترین پیامدهای خشونت جنسی بر دختران و نوجوانان است.
کیلی*، که اکنون 18 سال دارد، اولین سقط جنین خود را در 13 سالگی انجام داد. «وقتی پنج ساله بودم، مادرم مرا نزد عمویم می فرستاد که برای داشتن رابطه جنسی با من 1 دلار (80 دلار) می پرداخت. ما فوق العاده فقیر بودیم. همچنین پدرم از من سوء استفاده کرد، بنابراین در نه سالگی خانه ام را ترک کردم و به خیابان ها رفتم. وقتی 10 ساله بودم، قبلا مواد مصرف می کردم و با پسر 19 ساله ای که به من غذا می داد زندگی کردم.
من در 13 سالگی باردار شدم و به خانه نزد مادرم رفتم که به من نوشیدنی گیاهی داد. خونریزی زیادی داشتم اما زنده ماندم .
یک سال بعد در 14 سالگی دوباره باردار شد و یک سقط دیگر انجام داد. پس از چند هفته، او شروع به احساس ناخوشی کرد و از دوستش یاسمین* که در خیابان با او ملاقات کرده بود، کمک خواست. یاسمین موفق شد 200 دلار را برای یک کلینیک خصوصی جمع آوری کند که در آن به او گفته شد به رحمش آسیب رسانده است. از آن زمان پریود نشده است.
یاسمین سه بار هم سقط کرده است. او که توسط والدینش در هشت سالگی رها شده بود، 12 ساله بود که باردار شد و به دنبال ختم غیرقانونی بود. بعد از آن به قدری خونریزی داشت که تصمیم گرفت به بیمارستان برود.
"کارکنان پزشکی می خواستند به پلیس اطلاع دهند، اما عمه ام آمد و مرا از بیمارستان بیرون آورد. اما بعد او مرا ترک کرد تا دوباره در خیابان زندگی کنم. پس از زنده ماندن از دو سقط جنین دیگر، اکنون موفق به دریافت آمپول های پیشگیری از بارداری شده است. او و کیلی با هم زندگی می کنند و به عنوان خدمتکار کار می کنند. آنها هر کدام 20 دلار در ماه درآمد دارند.
بلانکا* پس از اینکه شوهرش او و سه فرزندش را برای سفر غیرقانونی به ایالات متحده ترک کرد، تصمیم به سقط جنین گرفت. او می‌گوید: «این بچه چهارم من بود، شوهرم رفته بود و من نمی‌دانستم چگونه یک بچه دیگر را تأمین کنم. من هفته ای 50 دلار درآمد دارم و با داشتن سه فرزند این کار به اندازه کافی سخت است.
"من احساس گناه می کنم، تصمیم سختی بود، اما من آن را گرفتم زیرا هیچ انتخاب دیگری نداشتم و نمی توانستم به یک کودک آن گونه که شایسته است زندگی کنم. زنان باید بتوانند تصمیم بگیرند زیرا آنها هستند که پس از رفتن مردان باید از بچه ها مراقبت کنند.»
با دسترسی محدود و گران به مراقبت های بهداشتی، ماماها در محله های فقیرنشین اغلب راه نجاتی برای زنان باردار فراهم می کنند. با این حال، بسیاری از عواقب کمک به زنانی که به دلیل سقط جنین ناموفق رنج می برند، می ترسند.
در Her Stage ثبت نام کنید تا مستقیماً از زنان باورنکردنی در جهان در حال توسعه در مورد مسائلی که برای آنها مهم است بشنوید که هر ماه به صندوق ورودی شما ارسال می شود:
برتا لیلیان مونتویا موراتایا، که اکنون 73 سال دارد، در 12 سالگی کار خود را به عنوان ماما آغاز کرد. او با خانواده بزرگ خود در Cielito Lindo، محله ای کم درآمد در سن پدرو سولا زندگی می کند. وقتی زنان به خاطر سقط جنین در خیابان به خون او می رسند، آنها را می فرستد. او می گوید: "من به آنها کمک نمی کنم، آنها را مستقیماً به بیمارستان می فرستم." من نمی‌خواهم درگیر جنایتی شوم و به زندان بیفتم.»
* اسامی تغییر کرده است
گزارش این داستان توسط بنیاد بین المللی رسانه زنان، به عنوان بخشی از ابتکار گزارش بهداشت باروری، حقوق، و عدالت در قاره آمریکا پشتیبانی شد.

source

توسط artmisblog

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.