ایرلند امیدهای زیادی داشت، نیوزیلند نگرانی های خزنده داشت. در پایان، یک داستان آشنا آشکار شد. این تیم خاص ایرلند ممکن است به چنین شکست‌های سنگینی عادت نداشته باشد، اما ناظران راگبی با هر تجربه‌ای، امتیازاتی را به خوبی می‌دانند که می‌خوانند: نیوزیلند 40 به بالا، شخص دیگری بسیار کمتر.
بدتر از آن برای ایرلند، که اکنون باید پس از این 6 تلاش چکش، دوباره جمع شود، جانی سکستون در نیمه اول زمین را ترک کرد، بازی همچنان در تعادل بود، با مصدومیت سر. با توجه به آخرین بیانیه مطبوعاتی جهانی راگبی و سابقه سکستون با ضربه مغزی، او باید حداقل 12 روز توقف را مشاهده کند، بنابراین دومین تست آخر هفته آینده را از دست خواهد داد.
All Blacks پس از دو شکست متوالی وارد مسابقه شدند، یکی از آنها به ایرلند ، سومین آنها در برابر توریست ها در پنج تست. از این رو آن حالات عجیب و غریب از قبل. آنها همچنین مجبور بودند بدون تیم مربیگری معمولی خود آماده شوند که در اثر شیوع کووید آسیب دیده بود. به نظر می رسید هیچ کدام مهم نبود.
دیدن اینکه هیچ چیز تغییر نکرده است تقریباً اطمینان بخش بود. آنچه آشکار شد کلاسیک All Blacks بود. ایرلند در اوایل احساس کرد که حداقل با حریفان خود برابر هستند – و دلیل خوبی هم داشت. 20 دقیقه بودند. نیوزلند دوست دارد به شما اجازه دهد چنین احساسی داشته باشید. سپس آنها هجوم می آورند. یا مخالفان گره گشایی کنند. به همان چیزی می رسد. پس از 5-0 پس از کوارتر اول، All Blacks چهار تلاش در کوارتر دوم به ثمر رساند. در میان همه چیز، سکستون مرخصی گرفت.
همه چیز خیلی خوب شروع شده بود این اعتماد به نفسی که ایرلند به ارمغان می آورد، اکنون که آنها با جایگاه خود در میان نخبگان راگبی راحت هستند، در جایگاه خوبی قرار گرفته است. آنها به نیوزیلند پاره کردند انگار که مسابقه در کاردیف یا ادینبورگ است. و مانند اغلب اوقات در آن مکان ها، آنها با یک تلاش زودهنگام بیرون آمدند. عالی هم بود پاس های دوست داشتنی توسط گری رینگروس و هوگو کینان، کیت ارلز را آماده کردند تا پس از پنج دقیقه کار را تمام کند.
همه سیاه‌پوستان سر و صدا به نظر می‌رسند. سپس دوباره، گاهی اوقات تعجب می کنید که آیا آنها عمداً چنین نگاه می کنند یا خیر. آنها در نیمه دوم کمتر بودند. آنها ابتدا یک دقیقه در کوارتر دوم ضربه زدند. یک حلقه از کتاب بازی ایرلند، کلاه جدید Leicester Fainga'anuku را در سمت چپ منتشر کرد. او خیلی کوتاه متوقف شد، اما جوردی بارت یک خط را انتخاب کرد و تبدیل به گل شد.
مرحله بعدی در روایت کلاسیک مسابقات در برابر All Blacks این است که امیدهای تازه تنبیه شده به بازی ادامه دهند که گویی می توانند برنده شوند. ایرلند این کار را کرد. سپس، به طور معمول، رقبای احتمالی ما اشتباه می کنند. ایرلند نیز این کار را انجام داد، هندلینگ آنها تحت فشار به صدا در آمد و سوو ریس توپ شل را روی توپ 22 خود به دست آورد تا 80 متر بدود تا به گل برسد.
سکستون در آن مرحله مبارزه را ترک کرد. ایرلند از هم پاشید. جیمیسون گیبسون پارک، بسیار پر جنب و جوش، اما اکنون بدون کاپیتانش در کنارش، با تلاش برای شکستن یک خط دفاعی، بیش از حد بازی کرد. نیوزیلند او را برگرداند، بودن بارت تراشه زد، کوین توپی آ نقطه چین شد.
همه سیاه‌پوستان دقیقاً قبل از استراحت، چهارمین امتیاز خود را به ثمر رساندند تا با برتری 28-5، امتیاز بیشتری نسبت به ایرلند در نیمه اول در یک دهه دریافت کرده‌اند – آخرین باری که اینجا بودند. آردی ساوه پس از استراحت آرون اسمیت، توپ شل را لمس کرد.
اگر زشت بود، دومی ساوه که در دقیقه 53 برد را تایید کرد، جای تعجب داشت. هر شک و تردیدی که باقی مانده بود مدیون پایان هوشمندانه گری رینگروز در چند دقیقه بعد از نیمه دوم بود، پس از اینکه ایرلند دو بار پنالتی را به کرنر فرستاد. بنابراین Savea توپ را گرفت، Ringrose را در قسمت بیرونی شکست داد و از خط دفاعی ایرلند باقی مانده بود.
در 10 دقیقه پایانی، یکی دیگر از اولین ها، پیتا گاس سواکولا، از پایه یک اسکرام منفجر شد و 40 را به ارمغان آورد. تلاش بوندی آکی در سه دقیقه مانده به زمان، حداقل برای او تسلی بود، که فقط چند مایل دورتر به دنیا آمد.
هر چه چیزها بیشتر تغییر کنند، بیشتر ثابت می مانند. بگذارید بدانیم، نیوزلند هنوز در زمین خود شکست می خورد.

source

توسط artmisblog