اختصاصی: آنتونیو گوترش می گوید افزایش شکاف شمال و جنوب از نظر اخلاقی غیرقابل قبول و خطرناک است
دبیرکل سازمان ملل هشدار داد که بشریت با یک «طوفان کامل» از بحران‌ها مواجه است که نابرابری بین شمال و جنوب را افزایش می‌دهد. این شکاف نه تنها از نظر اخلاقی غیرقابل قبول است، بلکه خطرناک است و صلح و امنیت را در جهان متخاصم تهدید می کند.
آنتونیو گوترش گفت، بحران‌های جهانی غذا، انرژی و مالی ناشی از جنگ در اوکراین به کشورهایی که قبلاً از همه‌گیری و بحران آب‌وهوایی در حال فروپاشی هستند ضربه زده است و همگرایی رو به رشد بین کشورهای توسعه‌یافته و در حال توسعه را معکوس کرده است.
نابرابری‌ها همچنان در داخل کشورها رو به افزایش است، اما اکنون به شکلی غیرقابل قبول اخلاقی بین شمال و جنوب در حال افزایش است و این شکاف ایجاد می‌کند که از نظر صلح و امنیت می‌تواند بسیار خطرناک باشد.
گوترش که این هفته در کنفرانس اقیانوس سازمان ملل در شهر زادگاهش لیسبون در پرتغال با گاردین صحبت کرد، گفت که بزرگترین نگرانی او این است که چگونه مشکلات جهانی شکاف بین فقیر و غنی را بیشتر می کند.
"آنچه نگران کننده است این است که ما در یک طوفان کامل زندگی می کنیم. زیرا همه بحران‌ها به افزایش چشمگیر نابرابری در جهان و وخامت جدی شرایط زندگی آسیب‌پذیرترین جمعیت‌ها کمک می‌کنند.
«همه اینها وضعیتی را تشدید کرد که در آن جهانی که به نظر می رسید بین کشورهای در حال توسعه و کشورهای توسعه یافته همگرایی داشت، حتی اگر نابرابری در کشورهای شمال و جنوب در حال افزایش بود. اکنون ما به یک واگرایی بازگشته ایم.»
در اوایل ماه جاری، رئیس برنامه جهانی غذای سازمان ملل متحد هشدار داد که ده‌ها کشور وابسته به گندم روسیه و اوکراین در معرض خطر اعتراضات، شورش‌ها و خشونت‌های سیاسی با افزایش قیمت‌های جهانی غذا هستند.
گوترش گفت، از میان همه بحران‌هایی که جهان با آن مواجه است، بحران آب و هوا حیاتی‌ترین آنها بود.
به همین دلیل است که جنگ در اوکراین تا حد زیادی تمرکز خود را بر اقدامات اقلیمی دور نگه داشته است. ما باید هر کاری که می توانیم انجام دهیم تا دوباره مسئله آب و هوا را به عنوان مهم ترین موضوع در دستور کار جمعی خود قرار دهیم. این بیشتر از سیاره است، این نوع انسان است که در معرض خطر است.»
او گفت در حالی که بسیاری از موضوعات مهم در کنفرانس آب و هوای سازمان ملل متحد Cop26 در گلاسکو در نوامبر گذشته مورد بررسی قرار گرفت، سوال اصلی در مورد چگونگی کاهش انتشار گازهای گلخانه ای به طور جدی مورد بحث قرار نگرفت و همچنان نادیده گرفته می شود. او گفت که توافق وجود داشت که برای حفظ دمای 1.5 درجه سانتیگراد بالاتر از سطح قبل از صنعتی شدن، کاهش عمیق 45 درصدی در انتشار گازهای گلخانه ای تا سال 2030 در مقایسه با سطوح سال 2010 مورد نیاز است. وی افزود، اما ما در مسیر اشتباهی حرکت می کنیم.
«حقیقت این است که اگر به سهم‌های مصمم ملی که امروز داریم و آنچه که قبل از پلیس و بلافاصله پس از آن اعلام شد نگاه کنیم، همچنان به سمت افزایش 14 درصدی انتشار گازهای گلخانه‌ای حرکت می‌کنیم.
"ما خطر راه رفتن در خواب را برای کشتن هدف 1.5 درجه سانتیگراد داریم.
"کاری در حال انجام است، اما خیلی کمی دیر است. اگر می‌خواهیم 1.5 را زنده نگه داریم، باید عزم زیادی برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای در سریع‌ترین زمان ممکن داشته باشیم.»
او گفت که همه شاخص‌ها نشان می‌دهند که تأثیرات بحران آب‌وهوایی سریع‌تر از بدترین پیش‌بینی‌های چند سال پیش است.
در اوایل این ماه، گوترش به شرکت‌های سوخت فسیلی حمله کرد و آنها و بانک‌هایی که آنها را تأمین مالی می‌کنند، «انسانیت در گلو» توصیف کرد و دولت‌هایی را که نتوانستند سوخت‌های فسیلی را مهار کنند و در بسیاری از موارد به دنبال افزایش تولید گاز بودند، محکوم کرد. نفت و حتی زغال سنگ، کثیف ترین سوخت فسیلی.
گوترش در پاسخ به سوالی در مورد عقب نشینی کشورهای اتحادیه اروپا که در واکنش به محدودیت های روسیه در جریان گاز به اروپا اعلام کرده اند که قصد دارند نیروگاه های زغال سنگ را بازگشایی کنند، گفت: "زغال سنگ دشمن شماره یک اقدامات آب و هوایی است."
دبیرکل سازمان ملل متحد از کشورهای سازمان همکاری اقتصادی و توسعه خواسته است تا تمام نیروگاه های زغال سنگ را تا سال 2030 و سایر کشورها را تا سال 2040 متوقف کنند.
او گفت: "امیدوارم این نمونه از کشورهایی که در آنها مقداری زغال سنگ سوزانده می شود، برای مدت بسیار کوتاهی باشد."
آلمان، کشوری که شدیداً به گاز روسیه متکی است، پس از محدودیت‌های روسیه در جریان گاز ، اعلام کرد که ایستگاه‌های زغال‌سنگ را برای حفظ منابع خود بازگشایی می‌کند. فرانسه اعلام کرده است که ممکن است یک ایستگاه زغال سنگ را به دلیل وضعیت اوکراین بازگشایی کند.
گوترش گفت که جنگ وابستگی ما به سوخت های فسیلی را برجسته کرده است. بی‌ثباتی در بازار سوخت‌های فسیلی است که این تأثیرات شگرف را در افزایش قیمت انرژی ایجاد می‌کند و به افزایش قیمت مواد غذایی و وضعیت مالی بسیار دشوار بسیاری از کشورهای در حال توسعه کمک می‌کند. اگر جهان همانطور که باید در دهه گذشته روی انرژی های تجدیدپذیر سرمایه گذاری انبوه می کرد، امروز در وضعیت کاملا متفاوتی قرار داشتیم. او گفت که ما باید از گذشته درس بگیریم.
در کنفرانس سازمان ملل با حضور رهبران جهانی و سران کشورها، سران کشورهای جزیره‌ای کوچک در حال توسعه مانند پالائو، فیجی و تونگا از تأثیر مخرب افزایش طوفان و افزایش سطح آب دریاها بر کشورهای خود صحبت کردند. وزیر تغییرات آب و هوا در وانواتو، سیلاس بوله ملو، گفت که بحران آب و هوا تنها بزرگترین تهدید برای تلاش های این کشور برای گسترش اقتصاد آبی است.
روز دوشنبه، گوترش اعلام کرد که جهان در وسط یک "اضطرار اقیانوسی" قرار دارد و "خودخواهی" برخی از کشورها را محکوم کرد که تلاش ها برای دستیابی به معاهده ای را که مدت ها انتظارش را می کشید برای حفاظت از اقیانوس های جهان مختل می کردند.
وعده دیرینه ای که در سال 2009 داده شد و در Cop26 مطرح شد، از سوی کشورهای ثروتمند مبنی بر تامین 100 میلیارد پوند در سال برای تامین مالی آب و هوا به کشورهای در حال توسعه هنوز محقق نشده است.
گوترش گفت: اگرچه این بودجه بخش کوچکی از آنچه مورد نیاز است بود، اما عدم رعایت وعده تامین آن، سال به سال، بر شکاف بین کشورهای ثروتمند و فقیر افزوده است. او افزود: «احتمالاً در سال 2022 اتفاق نخواهد افتاد». این امر باعث می شود کشورهای در حال توسعه احساس کنند که تعهد قوی برای همبستگی وجود ندارد. کشورهای جزیره ای کوچک در حال توسعه آن را با شدت خاصی احساس می کنند.
این خطر وجود دارد که پلیس بعدی تحت تأثیر این ناامیدی کشورهای در حال توسعه و عدم اطمینان و اعتماد به جدیت حمایت از کشورهای توسعه یافته قرار گیرد. و این غم انگیز خواهد بود زیرا ما واقعاً نیاز داریم که همه را بسیج کنیم. اگر می‌خواهیم 1.5 درجه سانتیگراد را زنده نگه داریم، به همه متعهد نیاز داریم.»
گوترش در پاسخ به این سوال که چه چیزی او را امیدوار کرد، گفت که با جوانان زیادی در لیسبون ملاقات کرده است، بخشی از یک انجمن جوانان با هدف توسعه ایده‌هایی در مورد راه‌حل‌هایی برای شرایط اضطراری اقیانوس و آب و هوا. او گفت: عمق دانش، وضوح، تعهد در پیشنهادات و شور و شوق آنها بهترین امید من است.
«جوانان نامزد شده اند. شهرها، جامعه مدنی بیشتر و بیشتر و حتی بخش های بیشتری از بخش خصوصی را می بینیم که درگیر هستند. دولت‌ها اکنون احتمالاً به نهادهایی تبدیل می‌شوند که کندتر حرکت می‌کنند.»

source

توسط artmisblog