در حالی که رئیس جمهور نایب بوکله ده ها هزار نفر را به دلیل ترس از باند دستگیر می کند، فعالان و اعضای خانواده با پیامدها دست و پنجه نرم می کنند.
برای نلسون موز، یک واعظ باندهای دوست داشتنی از پایتخت آسیب دیده السالوادور ، باید روز شادی می بود.
"این یک افتخار است که کشیش اینجا – این یک امتیاز است!" رهبر کلیسا در حالی که کلیسای باپتیست Ebenezer را یک روز یکشنبه در ماه گذشته برای جشن گرفتن سی و پنجمین سالگرد فرقه پر می کردند، به نمازگزاران گفت.
اما خلق و خوی موز، با وجود جریان‌های سفید و بادکنک‌هایی که معبدش را با آن‌ها مزین کرده بودند و شعار شادی‌بخش پشت سخنرانی زنگ زده‌اش که «عیسی پادشاه» را اعلام می‌کرد، تاریک بود.
پس از اینکه نیروهای امنیتی چند روز قبل به کلیسا یورش بردند تا گانگسترهای سابق خالکوبی را که به آنها پناهگاه و امید داده بود، دستگیر کنند، جماعت کشیش نیز کوچکتر از حد معمول بود.
انجیلی 60 ساله که بیش از یک دهه برای نجات جان و روح برخی از خشن ترین مردان السالوادور در یک پایگاه باند بدنام به نام کولونیا دینا مبارزه کرده است، آهی کشید: "آنها همه آنها را گرفتند."
موز از اینکه پلیس مرکز توانبخشی کلیسای او را به عنوان بخشی از سرکوب بزرگی که نایب بوکله، رئیس جمهور السالوادور در اواخر ماه مارس پس از انفجاری که ناظران خونریزی مظنونند که نتیجه فروپاشی یک پیمان مخفیانه بین دولت و دولت بود، دستور داد، ابراز حیرت کرد. باندها
کشیش در حالی که بیرون یک نانوایی کوچک در کنار کلیسای خود ایستاده بود، گفت: "پروژه ما زیرزمینی یا هیچ چیز دیگری نبود."
موز توضیح داد: "شرط اجازه ماندن در مکانی مانند ما این است که ابتدا … وقت خود را صرف کرده باشید." ما کسی را نمی پذیریم که هنوز به طور فعال در باندها دخالت داشته باشد… لازمه حضور در اینجا این است که… دست از خشونت بردارید.
با این حال، این برای نجات گله موز از سرکوبی که در سه ماه گذشته شاهد بازداشت بیش از 43000 شهروند سالوادور بوده است کافی نبود – یک انفجار امنیتی خیره کننده با موارد مشابه در تاریخ اخیر آمریکای لاتین.
اسکار پیکاردو، یک کارشناس برجسته دانشگاهی و سیاسی، گفت: "من نمی دانم آنها این همه مردم را کجا می گذارند."
"وضعیت استثنایی" بوکله – که در پایان ماه مارس اعلام شد و اخیراً تا اواخر ژوئیه تمدید شد – فعالان حقوق بشر را که می گویند نقض گسترده حقوق بشر در حال انجام است خشمگین کرده است.
تامارا تاراچیوک، Human گفت: «آنها ده ها هزار نفر را بازداشت کرده اند، بسیاری از آنها به دلیل ظاهر فیزیکی یا خالکوبی… ما مورد به موردی پیدا کرده ایم که در آن افراد [در حال دستگیری] هیچ ارتباطی با باندها ندارند." مدیر موقت دیده بان حقوق در قاره آمریکا . واقعیت این است که این ممکن است برای [هر کسی] اتفاق بیفتد.»
تاراسیوک گفت که فعالان مواردی از "ناپدید شدن اجباری کوتاه مدت" را ثبت کرده اند که در آن اهداف توسط سربازان به مکان های نامعلومی هدایت می شدند.
تاراچیوک گفت: «این چیزی است که ما قبلاً در دیکتاتوری‌های نظامی در آمریکای جنوبی می‌دیدیم… اما امروز رایج نیست و واقعاً در کشوری که رئیس‌جمهوری دارد که به طور دموکراتیک انتخاب شده است، رایج نیست». "این نشان می دهد که آنها تا چه حد افراطی رفته اند."
با این حال، بسیاری از مردم سالوادور که از سال ها خشونت گسترده گروهی خسته شده اند، در مورد جنگ صلیبی بوکله که رئیس جمهور آن را با شیمی درمانی مقایسه می کند، افراط چندانی نمی بینند. و اصرار دارد تا زمانی که "سرطان متاستاتیک" جنایت ریشه کن شود، ادامه خواهد یافت.
پیکاردو به یاد آورد که چگونه یک نظرسنجی قبل از انتخابات 2019 بوکله نشان داد که رای دهندگان "در آرزوی یک دولت واقعاً مشت آهنین هستند – دولتی با سطح معینی از اقتدارگرایی برای پایان دادن به فساد و معافیت از مجازات".
«بوکله این شکاف، این میل را برای نوعی انضباط اجتماعی، برای تنبیه جامعه پر می کند. پیکاردو، که تخمین می‌زند رئیس‌جمهور تقریباً نیمی از رأی‌دهندگان را حمایت قاطعانه‌ای دارد، گفت: «اگر خودت رفتار نکنی، من این کار را انجام می‌دهم» – و این کاری است که او انجام داده است.
پیکاردو درباره جنبش سیاسی بوکله گفت: «این تقریباً شبیه یک فرقه است.»
گیلبرتو اورلانا منا، واعظ 45 ساله ای که اخیراً در یک راهپیمایی در سن سالوادور شرکت کرد، مشتاقانه گفت: "او فقط چیزها را با دهانش نمی گوید، بلکه آنها را انجام می دهد … او مردی است که توسط دست خدا هدایت می شود." جایی که فعالان طرفدار بوکله از او خواستند تا در سال 2024 برای دومین بار در انتخابات ریاست جمهوری شرکت کند.
اورلانا در مورد سرکوب رهبرش گفت: "هیچ چیز برای کسانی که از قانون پیروی می کنند، اتفاق نمی افتد."
خارج از زندان‌هایی که هزاران مرد عمدتاً جوان و فقیر در آنها ناپدید می‌شوند، بستگان وحشت زده آنها التماس می‌کنند که اختلاف نظر داشته باشند.
بنا بر گزارش ها، بیش از 50 زندانی پس از دستگیری به اتهام مبهم "اجتماع غیرقانونی" در شرایط مرموز جان خود را از دست داده اند.
مارینا لموس د آرس، 50 ساله، در حالی که می‌گفت چگونه پسرش، ویلبر الکساندر، در روز دوشنبه عید پاک در شهر متاپان دستگیر و به زندان ماریونا برده شد، گریه می‌کرد.
از آن زمان، لموس در حالی که منتظر خبر است، زیر یک درخت انگور دریایی بیرون دروازه آن خوابیده است. "ما همه انسان هستیم. دلیلی وجود ندارد که با ما اینطور رفتار کنیم.
لموس گفت: "او وعده های زیادی داده است – و آنها را عملی نکرده است."
زن دیگری در هنگام توصیف چگونگی دستگیری برادرش که یک دستفروش خیابانی از شهر سانتا آنا بود، عصبانی شد.
او قبل از اعتراف به بوکله می‌گوید: «او یک cabeza de pollo است یک مغز پرنده… او فکر نمی‌کند. او اعتراف کرد: "من هم یک مغز پرنده هستم." "من فکر می کردم او متفاوت خواهد بود."
در کلیسای کشیش موز، واعظان با پیامی از آرامش و امید به سرکوب تاریخی پاسخ می‌دهند.
ما از هر طرف به سختی تحت فشار هستیم، اما له نشده ایم. گیج، اما نه در ناامیدی؛ تحت آزار و اذیت قرار گرفته اند، اما رها نشده اند. وی به نمازگزاران در جشن تولد، به نقل از کورینتیانس، اطمینان داد.
موز گفت که با بازگشت دوباره محکومان سابق خود به زندان، جبهه جدیدی را در نبرد خود برای کمک به برخی از حاشیه‌نشین‌ترین شهروندان السالوادور گشوده است. «کار من پیچیدگی جدیدی پیدا کرده است. اکنون ما باید مراقب همسران، مادران و مادربزرگ‌های [زندانیان] باشیم.» ما در اینجا به کسانی که بیشتر نیازمند هستند خدمت می کنیم.»
در حالی که معبد تک طبقه او پر از ریف های گیتار و "Hallelujahs!" بود، موز در مورد آشفتگی که در بیرون رخ می داد فکر کرد.
"مانند همه انسان‌ها، مواقعی وجود دارد که ما احساس ناامیدی، غم و گیجی می‌کنیم… اما لحظه‌ای از تفکر فرا می‌رسد که در آن متوجه می‌شوید زندگی روزهای سخت و مشکلاتی را نیز به همراه دارد… و ما از آنها درس می‌گیریم، اینطور نیست؟"
کشیش در پایان گفت: «ممکن است قلب ما ناآرام باشد، اما ما در تلاش هستیم تا قدرتی برای ادامه راه پیدا کنیم.»

source

توسط artmisblog