اکثر اجلاس‌ها خود را «تاریخی» می‌دانند و کسانی که در آن شرکت می‌کنند همواره از «اجرای اجماع جدید» صحبت می‌کنند. اما نشست سران ناتو در مادرید می تواند به طور قابل اعتمادی چنین ادعاهایی را مطرح کند، زیرا شکی نیست که اتحاد نظامی که تنها چند سال پیش توسط رئیس جمهور فرانسه، امانوئل ماکرون، به عنوان «مرگ مغزی» به طور مشهور رد شد، حیات دوباره به دست آورده و هدف استراتژیک خود را تأیید کرده است.
همانطور که ینس استولتنبرگ، دبیرکل ائتلاف گفت، تصمیم ناتو برای افزایش نیروهای قابل استقرار سریع خود به حداقل 300000 نفر برای جلوگیری از هرگونه تجاوز بیشتر روسیه " بزرگترین تغییر اساسی در بازدارندگی و دفاع جمعی ما از زمان جنگ سرد است."
عزم تمام 30 کشور عضو این ائتلاف برای افزایش هزینه های دفاعی بی سابقه است. مهمتر از آن تاکید مجدد بر اهمیت ناتو به عنوان تنها نهادی است که قادر به ارائه دفاع دسته جمعی برای قاره اروپا است. اغلب فراموش می شود که سوئد و فنلاند قبلاً به عنوان بخشی از عضویت خود در اتحادیه اروپا از یک ضمانت امنیتی مشترک چدنی برخوردار بودند، با این حال هر دو کشور عاقلانه تلقی کردند که در اجلاس مادرید به این اتحاد بپیوندند زیرا آنها تفاوت بین این ائتلاف را درک کردند. آرمان های اتحادیه اروپا و توانایی های ناتو، با پشتیبانی از قدرت نظامی ایالات متحده.
با این حال، همانطور که رهبران ناتو به خوبی می دانند، چالش های این ائتلاف همچنان قابل توجه است. یکی از ادعاهایی که در نشست مادرید توسط افرادی مانند اورسولا فون در لاین، رئیس کمیسیون اروپا مطرح شد، این است که پیوستن فنلاند و سوئد ناتو را «اروپایی‌تر» کرد. با این حال، این یک بیانیه کورکورانه آشکار است، برای همه گسترش ناتو از زمان ایجاد این اتحاد در اروپا. بنابراین، هر یک را می توان به عنوان اروپایی تر کردن اتحاد به تصویر کشید.
اما آنچه که هر یک از توسعه‌ها نتوانستند به دست آورند و ورود سوئد و فنلاند نیز از دست خواهد رفت، کاهش وابستگی شدید ناتو به کمک ایالات متحده است. اتحاد فراآتلانتیک در واکنش به تهاجم روسیه به اوکراین واکنش خوبی نشان داد. از ماه مارس، ناتو نه تنها با گروه های نبرد چند ملیتی در کشورهای بالتیک و لهستان، بلکه در اسلواکی، مجارستان، رومانی و بلغارستان نیز حضور داشته است. حضور ناتو از دریای بالتیک تا دریای سیاه امتداد دارد. ائتلاف نظامی همچنین تعداد سربازان روی زمین را افزایش داده است. حدود 10000 از 40000 سرباز ناتو بین هشت گروه جنگی تقسیم شده اند. گروه های نبرد مجهز به واحدهای مختلف هستند که برای نیازهای نظامی محل مربوطه تجهیز شده اند. هر گروه جنگی توسط یک ملت متفاوت رهبری می شود که بخش عمده ای از نیروها را فراهم می کند.
با این حال، اگرچه بسیاری از متحدان دارایی‌های سودمندی را به ارمغان آورده‌اند، اما سهم ایالات متحده از همه اروپایی‌ها دورتر است. اگر تعداد نیروهای ایالات متحده در اروپا در حال حاضر به 100000 نفر نمی رسد – بالاترین رقم از اواسط دهه 1990 – این تردید وجود داشت که ائتلاف می توانست چنین جبهه متحدی را ارائه دهد.
وعده های اخیر برای افزایش هزینه های دفاعی نیز چشمگیر بوده است. اما، حداقل در حال حاضر، تنها 9 عضو از 30 عضو، 2 درصد از تولید ناخالص داخلی خود را به دفاع اختصاص می‌دهند و کسانی که نتوانستند به این آستانه برسند، کشورهای بزرگ اروپایی مانند فرانسه، آلمان، ایتالیا و اسپانیا هستند. بقیه، همانطور که می گویند، همچنان یک "کار در حال پیشرفت" است.
. ناتو محاسبه می کند که اعضای آن متعهد شده اند که 172.6 میلیارد پوند در هزینه های دفاعی اضافی در کنار بودجه های دفاعی موجود صرف کنند که آلمان احتمالاً نیمی از این مبلغ را به خود اختصاص داده است. اما سوال اینجاست که این هزینه چگونه و در چه مدتی هزینه خواهد شد. ساده‌ترین راه برای بهبود توانایی‌های اروپا، استفاده از این پول نقد برای خرید تجهیزات ایالات متحده از قفسه است: این صرفه‌جویی در مقیاس و زمان قابل توجهی را ارائه می‌دهد. با این حال، چنین رویکردی برخلاف آرزوهای اروپا برای تقویت صنایع دفاعی آنها خواهد بود. دیپلمات‌های فرانسوی هشدار می‌دهند که جنگ اوکراین نباید برای تولیدکنندگان تسلیحات آمریکایی به سود خود تمام شود. این احتمال وجود دارد که بحث ابدی «تقسیم بار» ناتو ادامه یابد، حتی اگر پول نقد بیشتری در دسترس باشد. در سراسر اقیانوس اطلس، دونالد ترامپ و شاگردانش آماده هستند – همانطور که "دونالد" زمانی که در کاخ سفید بود – استدلال کنند که ناتو یک کلاهبرداری برای از بین بردن مالیات دهندگان آمریکایی است. حتی اگر او بازگردد، این ایده که ایالات متحده برای دفاع از اروپایی‌های چاق و ثروتمند بسیار بیشتر از آنچه باید هزینه می‌کند، احتمالاً هنگام انتخاب کنگره جدید در نوامبر امسال برجسته خواهد شد.
جسارت محض تجاوز روسیه به دولت بایدن اجازه داده است که پول نقد مورد نیاز خود را از کنگره دریافت کند. با این حال، در واشنگتن بدیهی تلقی می شود که بسته 40 میلیارد دلاری که اخیراً توسط کنگره برای کمک های امنیتی به اوکراین تصویب شده است، بعید است که تکرار شود. و بحث آتی تقسیم بار ناتو وقتی با بحثی موازی در مورد پرداخت هزینه بازسازی اقتصادی پس از جنگ اوکراین همراه شود، پروژه ای که 500 میلیارد دلار تخمین زده می شود، شدیدتر خواهد شد.
ناتو همچنین با متعهد شدن به افزایش تعداد نیروهای آماده باش به بیش از 300000، هدف بزرگی برای خود تعیین کرده است. زیرا این هنوز به این سؤال اساسی پاسخ نمی دهد که آیا برای جلوگیری از تجاوز بیشتر روسیه، ائتلاف باید نیروهای قابل توجهی را در کشورهای نزدیک روسیه به طور دائم مستقر کند. انجام ندادن این کار می تواند اعضای فعلی ناتو را حداقل برای مدتی در معرض خطر اشغال روسیه قرار دهد تا زمانی که کمک برای آزادسازی آنها برسد، خطری که با توجه به وحشت بوچا ، هیچ کشور متحدی آماده فکر کردن نیست. اما مستقر نگه داشتن نیروهای چند ملیتی به طور دائم در اروپای مرکزی و شرقی بسیار پرهزینه خواهد بود، که بسیار فراتر از برنامه های افزایش هزینه های فعلی است.
در واقع، تمام کاری که ناتو در مادرید انجام داده است، صدور سفته بر این امتیاز است به این امید که هم ماهیت وعده و هم شرایط بازخرید آن بعدا مورد بحث قرار گیرد. با این حال، بزرگترین پارادوکس برای اتحاد این است که چسبی که آن را بسیار محکم در کنار هم نگه می دارد – عزم برای ایستادگی در برابر نیات امپراتوری روسیه – مهم ترین آسیب پذیری آن باقی مانده است. علیرغم همه کتک کاری ها در مادرید، هیچ اتفاق نظری در مورد نحوه برخورد با روسیه وجود ندارد. همه قبول دارند که نباید اجازه داد در تهاجم فعلی خود موفق شود. اما آیا این بدان معناست که همانطور که بریتانیا و اکثر اروپای مرکزی و شرقی استدلال می کنند باید در میدان نبرد در اوکراین از نظر فیزیکی شکست بخورد یا اگر بدون اینکه مسکو بتواند ادعای قابل قبولی برای پیروزی داشته باشد، جنگ به پایان برسد کافی است؟ همانطور که رهبران آلمان ترجیح می دهند؟
در حال حاضر، این بحث انتزاعی به نظر می رسد. اما در لحظه ای که مسکو اشاره می کند که خواهان آتش بس در اوکراین است، همه این نظرات متفاوت در داخل ناتو آشکار خواهد شد. مفهوم استراتژیک جدید ناتو که در مادرید به تصویب رسید شامل 71 تعهد طبقه بندی شده «ما خواهیم بود» است که تنها در 11 صفحه متن پخش شده است. مجموعه ای از تعهدات قابل تحسین، بدون شک. اما وقتی اسلحه ها در اوکراین ساکت شوند، برخی تحمل نمی کنند.
جاناتان ایال دستیار مدیر موسسه رویال خدمات متحد در لندن است

source

توسط artmisblog