در 20 سال گذشته، از یک یورو کم‌اهمیت گرفته تا شیرزن‌ها در جام‌های جهانی، نوشتن درباره فوتبال زنان بسیار زیاد شده است.
به Moving the Goalposts، خبرنامه جدید (و رایگان) فوتبال زنان گاردین خوش آمدید. در اینجا گزیده ای از نسخه این هفته است. برای دریافت نسخه کامل هفته ای یکبار کافیست ایمیل خود را در زیر وارد کنید:
این یک سفر طولانی بوده است، اما اینجا هستیم، در سال 2022، با یک مسابقات قهرمانی اروپای زنان که قرار است در انگلستان در اولدترافورد فروخته شده آغاز شود – و این وظیفه من است که در مورد آن بنویسم. وقتی بزرگ شدم، در اواخر دهه 1990 و اوایل دهه 2000، این رویایی غیرممکن به نظر می رسید.
در آن زمان فوتبال زنان و زنان در فوتبال به سادگی قابل مشاهده نبودند. مهم نیست که چقدر زمان را به یادگیری، تجزیه و تحلیل، نوشتن و درگیر شدن در بازی اختصاص دادم، فکر کردن به شغلی در این ورزش به عنوان یک دختر جوان – هر چند که به نظر می رسید – هرگز انتخاب مناسبی به نظر نمی رسید.
بنابراین وقتی از من خواسته شد که در مورد احساساتم بنویسم در حالی که مسابقات در شرف شروع است، صادقانه بگویم نمی دانستم از کجا شروع کنم. خیلی سخت است که بتوانم احساس کنم در آستانه یک قهرمانی اروپایی خانگی، چه احساسی دارم. این یک مشکل جزئی برای یک نویسنده است – تمام کار من به معنای واقعی کلمه یافتن کلمات است. اما در این لحظه به خصوص دردناک در حرفه من به سختی می توان به آنها رسید. اما تمام تلاشم را خواهم کرد.
سفر من به روزنامه نگاری دور از خطی بوده است. من مطمئناً در نقشی که فوتبال در زندگی من ایفا کرده منحصر به فرد نیستم. از زمانی که به یاد دارم، این ورزش به شیوه‌هایی فراتر از آنچه در زمین اتفاق می‌افتد، من را هدایت کرده، بالا برده و تحت تأثیر قرار داده است. بخشی از هویت من است. این به من قبیله ای داد تا بخشی از آن در دنیایی باشم که گاهی برای تعلق در آن تلاش می کردم.
در 20 سال گذشته کل چشم انداز کاملاً تغییر کرده است. آخرین باری که انگلیس میزبان یورو بود، در سال 2005، بسیاری هرگز نمی دانستند که این مسابقات برگزار شده است. گروه پاره وقت هوپ پاول که در شمال غربی کشور برگزار شد، با استعدادی بود و بازیکنانی مانند کلی اسمیت، ریچل یانکی، فارا ویلیامز و الکس اسکات در آن حضور داشتند. شاهد حضور کارن کارنی 17 ساله در صحنه بین المللی بودیم، اما هنوز زمان زیادی طول می کشد تا این ورزش واقعاً خود را تثبیت کند.
لندن 2012 زمین بازی را برای بازی زنان در این کشور تغییر داد، کاتالیزوری برای هر آنچه که از آن زمان در این ورزش اتفاق افتاده است. وقتی تیم GB برزیل را در مقابل بیش از 70000 نفر در ومبلی شکست داد، می توانید آن را در جو احساس کنید. به یاد آوردن آن غرش زمانی که استف هاتون به تور دروازه برخورد کرد، هنوز هم باعث ایجاد لرز در ستون فقراتم می شود.
همچنین چیزها را شخصاً تغییر داد. لحظه ای که مسیر حرفه ای من را تغییر داد. زمانی که من و شریکم، ریچل، GirlsontheBall.com را شروع کردیم، چیزی که به عنوان یک سرگرمی و عطش دانش آغاز شد، به یک پروژه پرشور تبدیل شد. هدف ما این بود که فوتبال زنان را برای افراد بیشتری معرفی کنیم و داستان بازیکنانی را که زندگی خود را وقف این بازی کرده‌اند، هم از طریق نوشتار و هم از طریق فرمت‌های دیجیتال مختلف، بازگو کنیم.
آن «سرگرمی» – من کمی بدم می‌خواهم آن را اینطور بخوانم، زیرا بیشتر شبیه یک شغل دوم بود که حول کار تمام وقت کار می‌کرد – اکنون به یک حرفه تمام وقت تبدیل شده است. رشد و محبوبیت فوتبال زنان باعث شده است که فوتبال زنان در داخل و خارج از زمین حرفه‌ای شود و فرصت‌هایی را برای خیلی‌ها فراهم کند که من نوجوان فقط می‌توانستم رویای آنها را ببینم. افکاری که می نویسم و داستان هایی که می توانم بگویم اکنون هر دو هفته یک بار در یک روزنامه سراسری منتشر می شود. جای تعجب نیست که من هنوز باید گاهی اوقات خودم را نیشگون بگیرم تا به یاد بیاورم که این واقعی است.
مسابقات در این بین آمده و رفته اند و هر کدام نقطه عطف مهم خود را دارند. در یورو 2013 آلمان برای هشتمین بار قهرمان شد و نروژ را در حضور بیش از 41000 نفر در سوئد شکست داد. این اولین قهرمانی مهم وب سایت ما بود که منجر به پایان دوران 15 ساله پاول در هدایت انگلیس شد که آخرین قهرمانی را به پایان رساند. دو سال بعد، اولین جام جهانی ما در خارج از کشور برگزار شد، یک ماه از شرق تا غرب کانادا را گذراندیم و صعود شیرها به نیمه نهایی را پوشش دادیم، اما در مقابل ژاپن با گل به خودی دقیقه 92 لورا باست، شکست قلبی را تحمل کردیم.
بازگشت به مسابقات قهرمانی اروپا در سال 2017، ما تابستان را در کنار دریایی از پرتقال گذراندیم که با Links Rechts رقصیدیم و تیم هلندی سارینا ویگمن را برای رسیدن به جام همراهی کردیم. این یکی از آن داستان‌های جادویی جادویی بود که فقط ورزش می‌تواند به آن کمک کند. مرحله بعدی جام جهانی فرانسه بود. انگلیس دوباره در نیمه نهایی با مانع سقوط کرد، اما این رقابتی بود که ورزش را بیشتر به قلب و ذهن هواداران سوق داد. من کاملاً معتقدم که امتیاز تجربه دست اول همه این لحظات، پستی و بلندی‌ها و همه چیزهایی که در بین آن‌ها وجود دارد، مرا به شیوه‌ای که هم بازی را می‌فهمم و هم درباره آن می‌نویسم، توسعه داده است.
و بنابراین به یورو 2022 می رسیم، پنجمین تورنمنت بین المللی من و یک تورنمنت در حیاط پشتی خودم. کلماتی که به آنها می پردازم عبارتند از: سورئال، نشاط آور، پر از وعده و گاهی، اگر صادق باشم، چشم اندازی که زندگی را از من می ترساند (به نحوی خوب). این پتانسیل این را دارد که این بازی را در یک استراتوسفر متفاوت راه اندازی کند، که برای صدها هزار نفری که در استادیوم ها بازی خواهند کرد و میلیون ها نفری که آن را روی صفحه تلویزیون خود در سراسر جهان خواهند داشت، قابل مشاهده است.
در طول سه هفته آینده، ما بهترین استعدادهای این ورزش را خواهیم دید که در زمین های ما به ارمغان می آورد – آدا هگربرگ، ویویان میدما، پرنیل هاردر، لورن همپ. این لیست بی پایان است – ایجاد خاطرات گرانبها برای ماندگاری یک عمر. بازی افتتاحیه بین انگلیس و اتریش در مقابل یک اولدترافورد فروخته شده و فینال پر ظرفیت ومبلی بار دیگر آن لحظاتی هستند که چندی پیش غیرقابل درک بود. همانطور که آنجا نشسته ام و همه چیز را جذب می کنم، برای کارم می نویسم و خلق می کنم، به یاد آن دختر جوانی می افتم که به خاطر این بازی، رویاهایش را به واقعیت تبدیل کرده است.
Refilwe Tholakele از بوتسوانا در پیروزی 4-2 تیمش مقابل بوروندی، این تلاش زیبا را انجام داد. در همین حال، گریس کلینتون انگلیسی با این چرخش و پایان ماهرانه تمام کلاس خود را در حالی که تیمش در مسابقات یورو زیر 19 سال شرکت کرد، نشان داد.
𝐀 𝐒𝐄𝐍𝐒𝐀𝐓𝐈𝐎𝐍🝐 💥 Refilwe Tholakele از #TeamBotswana برنده هدف روز ما شد! ⚽️ #TotalEnergiesWAFCON2022 | #توانمندسازی بازی ما | @1xBet_Eng pic.twitter.com/ZMhky31gGM
سوالی برای نویسندگان ما دارید – یا می خواهید موضوعی را برای پوشش پیشنهاد دهید؟ با ارسال ایمیل به move.goalposts@theguardian.com یا ارسال BTL در تماس باشید.

source

توسط artmisblog