منبع داونینگ استریت می‌گوید «او می‌خواهد بماند و بجنگد» علی‌رغم مداخلات وزرایی از جمله شاپس و پاتل
وبلاگ زنده سیاست

بوریس جانسون روز چهارشنبه در یک بن‌بست بی‌سابقه با کابینه‌اش گرفتار شد، زیرا پس از یک روز فوق‌العاده که بیش از 40 استعفا و برکناری مایکل گوو به قدرت رسید، به قدرت چسبیده بود.
علیرغم اینکه هیئتی از وزرای ارشد کابینه، از جمله وزیر کشور، پریتی پاتل، و وزیر حمل و نقل، گرانت شاپس، شخصاً از وی خواستند استعفا دهد، نخست وزیر مصمم به مبارزه به نظر می رسید.
جانسون به جای کناره گیری، با اخراج گوو به عنوان وزیر ارتقاء سطح پاسخ داد. گوو پیشتر در یک دیدار رو در رو به نخست وزیر گفته بود که معتقد است با توجه به تعداد نمایندگانی که علیه او مخالفت کرده اند، موقعیت او ناپایدار است.
در پی اخراج گوو، متحدان جانسون طبق گزارش ها او را به عنوان یک "مار" توصیف کردند. آنها گفتند که نخست وزیر برنامه ای برای کناره گیری ندارد. یک منبع داونینگ استریت گفت: «او می خواهد بماند و بجنگد. انتخاب تابستانی پر از ناف و بی ثباتی است یا یک شراکت جدید که در نهایت به جلو حرکت می کند و با بحران هزینه زندگی مقابله می کند و اقتصاد را رشد می دهد.
آنقدر که مردم چند ساعت پیش فکر می کردند، روز قیامت نیست.»
آنها افزودند: «او طبیعتاً از نظر خوش‌رویی‌اش غیرقابل حرکت است. او خواهد گفت که میلیون ها نفر تنها دو سال پیش به من رای دادند – و من تا آخر با این موضوع مبارزه خواهم کرد. من نمی توانم آن را در بسته بندی کنم.»
این منبع همچنین پیشنهاد کرد که جانسون معتقد است اکنون که ریشی سوناک که در مورد نیاز به کاهش مالیات تردید داشت، می تواند سیاست های اقتصادی مورد نظر خود را ادامه دهد.
اما انتقادات همچنان افزایش یافته است. اندرو موریسون که روز سه شنبه به عنوان نماینده تجاری استعفا داد، در توییتی نوشت: «وضعیت اکنون از کنترل خارج شده است. وظیفه مطلق وزرای باقیمانده در دولت جنجالی جانسون برای استعفا است. هیچ کس انتخاب مثبت برای ماندن نباید در رقابت رهبری آینده حضور داشته باشد."
باب نیل، رئیس کمیته منتخب عدالت، پاسخ داد: «درست می گویی، اندرو. کشور ما با خودخواهی وسواسی یک نفر تبدیل به مایه خنده می شود.»
وزیر ولز، سیمون هارت، که از جمله کسانی بود که به جانسون گفته بود برود، بعداً استعفا داد. وی در نامه استعفای خود خطاب به نخست وزیر گفت: همکاران در خصوصی و عمومی تمام تلاش خود را به کار گرفته اند تا به شما کمک کنند تا کشتی را برگردانید، اما با ناراحتی احساس می کنم از نقطه ای که این امکان وجود دارد عبور کرده ایم.
سوئلا براورمن، دادستان کل، گفت که «زمان استعفای نخست وزیر» چهارشنبه شب فرا رسیده است. او همچنین گفت که در انتخابات آینده رهبری نامزد خواهد شد – اما بلافاصله استعفا نخواهد داد. من نمی‌خواهم استعفا بدهم زیرا این وظیفه را دارم و به یک وکیل در دولت نیاز داریم.»
شاپس، که تعداد زیادی را برای پیشنهاد رهبری جانسون انجام داد، به نظر می‌رسد که به نخست‌وزیر گفته است که راهی برای کسب رای اعتماد دوم وجود ندارد.
او به نخست وزیر گفت که باید عزتمندانه تر از آن خروج کند و باید برنامه زمانی خود را برای خروجش تعیین کند. جانسون مخالفت کرد.
یکی دیگر از وزیران کابینه در میان این گروه تأیید کرد که جانسون به آنها گفته است علیرغم کاهش شدید حمایت‌هایش در طول روز، قصد کناره‌گیری ندارد.
ندیم زهاوی، صدراعظم جدید جانسون نیز یکی از هیئت وزیران کابینه بود که به دیدار او رفتند. قابل درک است که او از او ترغیب به کناره‌گیری نکرده است، اما با توجه به اینکه تعداد زیادی از نمایندگان استعفا داده‌اند، بر چالش حاکمیت تاکید کرده است.
ساجد جاوید که سه شنبه شب از سمت وزیر بهداشت استعفا داد، از سخنرانی استعفای خود در مجلس عوام برای ترغیب دیگران به پیروی از آن استفاده کرد و گفت: دیگر بس است.
بیانیه او پس از سؤالات نخست وزیر منتشر شد که باعث شد جانسون با وجود استعفای زیاد در طول روز، لحنی سرکشی به خود بگیرد.
در یک نقطه در اوایل بعد از ظهر، پنج وزیر، از جمله ستاره نوظهور حزب محافظه کار، کیمی بادنوک و وزیر هم سطح، نیل اوبراین، به یکباره استعفا دادند.
وی افزود: «به طور فزاینده ای روشن شده است که دولت با توجه به مسائلی که آشکار شده و نحوه رسیدگی به آنها نمی تواند کار کند. با حسن نیت، ما باید بخواهیم که به نفع حزب و کشور، کنار بروید.»
در نشانه‌ای از مقیاس بزرگ از دست دادن وزیران، برکناری گوو به این معنی بود که از پنج نماینده مجلس که در آغاز روز وزیران جوامع بودند و بخش‌هایی را که به عنوان رهبری مأموریت تعیین‌کننده دولت جانسون معرفی می‌شدند، تنها یک نفر باقی مانده بود. تا ساعت 9.30 شب، ادی هیوز وزیر مسکن.
پیش از این، ویل کوئینس، وزیر کودکان و خانواده، از سمت خود استعفا داد و از نحوه فرستادن وی برای دفاع از نحوه رسیدگی دولت به رسوایی جنسی در مورد شلاق معاون رئیس، کریس پینچر که باعث بحران کنونی شد، شکایت کرد. وی در نامه استعفای خود گفته است: «از اینکه عصر دیروز با من ملاقات کردید و از شما بابت عذرخواهی صمیمانه شما در خصوص توضیحاتی که از شماره 10 قبل از دور رسانه ای روز دوشنبه دریافت کردم، که اکنون می دانیم نادرست است، تشکر می کنم.
حتی در یک روز حوادث غیرمنتظره، یکی از عناصر کنجکاوتر زمانی رخ داد که جانسون طبق برنامه در مقابل کمیته ارتباطی نمایندگان ارشد مجلس حاضر شد، جلسه ای که با پاسخ دادن به سوالات مفصل در زمینه هایی از جمله اوکراین و سیاست دفاعی آغاز شد.
زمانی که جانسون در مورد آینده خود سؤال کرد، اصرار داشت که «استعدادهای زیادی» برای پرکردن پست‌های خالی وزیران وجود دارد و به نظر می‌رسید که اگر کابینه تلاش کند او را برکنار کند، ممکن است برای برگزاری انتخابات زودهنگام تلاش کند. او استدلال کرد: «تاریخ به ما می‌آموزد که بهترین راه برای جلوگیری از اغتشاشات سیاسی بی‌معنا این است که به دولتی که وظیفه دارد اجازه دهیم تا وظایف خود را انجام دهد.»
در همین حال، تعدادی از پشتیبانان، که بسیاری از آنها قبلاً از طرفداران سرسخت نخست وزیر بودند، به صراحت اعلام کردند که دیگر نمی توانند از او حمایت کنند.
لی اندرسون، نماینده اشفیلد، گفت: "من نمی توانم خودم را در آینه نگاه کنم و این را بپذیرم."
کمیته قدرتمند پشتیبان 1922 نامزدهای انتخاباتی را در دوشنبه آینده باز کرده است که می تواند راه را برای تغییر قاعده ای هموار کند که به جانسون امکان رای عدم اعتماد مجدد در هفته آینده را می دهد.
تنها در جریان سوالات نخست وزیر، سه تن از نمایندگان مجلس جانسون خواستار رفتن او شدند. گری سامبروک، نماینده بیرمنگام، نخست‌وزیر را به کم‌اهمیت جلوه دادن رفتار کریس پینچر متهم کرد.
یکی دیگر از قربانیان رفتارهای پینچر عصر چهارشنبه ظاهر شد و معاون شهردار تاموورث، دانیل کوک، به کانال 4 گفت که در سال 2005، معاون سابق رئیس سابق دستگاه تناسلی او را شلاق زد و از او پرسید که آیا هرزه‌نگاری دارد، در یکی از دو حادثه. او گفت که اکنون به حزب محافظه کار گزارش داده است.
کیر استارمر، رهبر حزب کارگر روز چهارشنبه به جانسون به دلیل محافظت از پینچر حمله کرد. او اعضای باقی‌مانده کابینه جانسون را «مسئول تیپ سبک‌وزن» خواند، زیرا او به دلیل انتصاب پینچر به‌عنوان معاون رئیس تازیانه حمله کرد، علی‌رغم اینکه می‌دانست زمانی که وزیر امور خارجه در سال 2019 رفتار نامناسبی با یکی از همکارانش داشته است.
جانسون بابت انتصاب پینچر عذرخواهی کرد و گفت که از این کار پشیمان است، اما به اشتباه ادعا کرد که با شنیدن رفتار پینچر بلافاصله شلاق را برداشته است – در حالی که در واقع یک روز طول کشید تا این کار را انجام دهد.
همانطور که جانسون همچنان به آن پایبند بود، خودی‌های دولت سوالاتی را در مورد توصیه‌هایی که او دریافت می‌کرد – از جمله از لینتون کراسبی، استراتژیست، مطرح کردند.
«لینتون چه می‌کند؟ او همه افراد خود را در نقش‌های کلیدی قرار داده است و با این حال توصیه‌هایی که نخست‌وزیر انگلیس به طور کلی در هفته گذشته داشته است وحشتناک است.
یکی از وزیران سابق کابینه محافظه‌کاران هشدار داد که اگر جانسون به آن پایبند باشد، یک سری بحران‌های دیگر – از جمله اتهامات جدید علیه پینچر، که عضو حزب باقی مانده است، احتمالاً او را در ماه‌های آینده پایین خواهد آورد. بوریس اکنون چنین خط لوله‌ای دارد که حتی اگر شش ماه کاری انجام ندهد، باز هم برای آمدن با مشکل مواجه می‌شویم.»
سام فریدمن، مشاور سابق گوو، به بی‌بی‌سی گفت که دیدن جانسون که تلاش می‌کند به او بچسبد، غم‌انگیز است و او را «توهم» خواند.

source

توسط artmisblog