انتقال مهاجم انگلیس به استمفورد بریج برای همه درگیرها منطقی است و در رختکن نیز به خوبی انجام شده است.
خبرها در رختکن چلسی به خوبی منتشر شده است. رحیم استرلینگ با انتقال به استمفوردبریج موافقت کرده و هم تیمی های جدیدش مشتاقانه منتظر حضور او هستند. آنها می دانند که چلسی از استرلینگ چه چیزی به دست خواهد آورد: یک حرفه ای محکم که تعهدش هرگز زیر سوال نمی رود، یک رهبر باهوش که پس از ترک منچسترسیتی با انگیزه بالایی برخوردار است، و یک گلزن ثابت شده لیگ برتر که باید کار توماس توخل را برای ایجاد یک بازی انعطاف پذیرتر و راحت تر کند. حمله بالینی
شکی نیست که جذب او اولین گام دلگرم کننده از سوی تاد بوهلی، مدیر ورزشی موقت چلسی خواهد بود. این آمریکایی ممکن است تازه وارد دنیای بی رحمانه استخدام شده باشد، اما هیچ کس نمی تواند استدلال کند که او نتوانسته است استرلینگ را تامین کند.
بعد از اینکه توخل نگاهش را به این جوان 27 ساله خیره کرد، هیچ آشفتگی در اطراف وجود نداشت. این معامله برای همه درگیرها منطقی است و سرعت انجام مذاکرات نشان می‌دهد که بوهلی که پس از جدایی مارینا گرانوفسکایا و پتر چک مسئولیت زیادی بر دوش خود دارد، جدی است که به توخل ابزارهایی برای تشکیل تیم بدهد. در تصویر او
در این زمینه استرلینگ مناسب به نظر می رسد. برخلاف روملو لوکاکو که ماه گذشته به صورت قرضی به اینترناسیونال بازگشت، مهاجم انگلیسی می تواند فشار بیاورد. پس از شش سال بازی برای پپ گواردیولا، او برای یک سیستم مدرن مناسب است. و از همه مهمتر از دیدگاه چلسی، او می داند که چگونه توپ را در پشت دروازه قرار دهد.
پس قطعه نهایی در اره منبت کاری اره مویی؟ خب، دیگر این مسیر را ادامه ندهیم. امضای قرارداد با لوکاکو برای 97.5 میلیون پوند، چلسی را به مدعی قهرمانی در فصل گذشته تبدیل نکرد و آن‌ها هنوز چندین حفره برای پر کردن دارند، به خصوص با توجه به اینکه خط دفاعی آنها با جدایی آندریاس کریستنسن و آنتونیو رودیگر ضعیف شده است.
چیزهای زیادی برای پرداختن وجود دارد. چلسی می خواهد سه مدافع میانی به خدمت بگیرد که ناتان آکه از سیتی، ماتییس دی لیخت از یوونتوس و ژول کونده از سویا در فهرست خود قرار دارند و آنها می توانند با تغییراتی در خط هافبک انجام دهند. انگولو کانته، یک نیروی مهار نشدنی در بهترین حالت خود، برای حفظ تناسب اندام تلاش کرده است. قرارداد جورجینیو در تابستان آینده به پایان می رسد و از نظر دفاعی به اندازه کافی قوی نیست.
اما در حالی که ابهامات زیادی وجود دارد، تقویت در حمله با خرید استرلینگ یک شروع امیدوارکننده است. فصل گذشته چالش قهرمانی چلسی به دلیل اتلاف آنها از بین رفت. یازده تساوی آنها را از سرعت خارج کرد و توخل نارضایتی خود را از مهاجمان ناقص خود پس از اینکه چلسی در خانه توسط لستر در ماه مه مهار شد پنهان نکرد.
واضح است که چرا صبر توخل تمام شد. با توجه به اینکه میسون مونت تنها بازیکن چلسی است که فصل گذشته در لیگ دو رقمی شد، باید در مورد حکیم زیچ، تیمو ورنر، کریستین پولیشیچ و کای هاورتز سؤالاتی پرسید. به جز هاورتز، که زمانی که به نظر می رسد در مسیر تبدیل شدن به یکی از بهترین بازیکنان جهان است، طلسم هایی را پشت سر می گذارد، هیچ کدام به توجیه هزینه های گران قیمت خود نزدیک نشده اند. ورنر بیش از حد نامنظم، پولیسیچ بسیار پوسته پوسته و زیچ که می تواند به صورت قرضی به میلان بپیوندد، بسیار ناسازگار است.
این مثلثی است که فصل گذشته 14 گل در لیگ بین آنها به ثمر رساند. استرلینگ که در هر یک از پنج فصل گذشته در لیگ دو رقمی شده است، 13 امتیاز کسب کرده است. عطش او برای گل بسیار زیاد است. استرلینگ به جناحین نمی چسبد و به چند مرحله گامی بسنده می کند. او همیشه به دنبال این است که در موقعیت‌های گلزنی قرار بگیرد و در حالی که گواردیولا او را در بسیاری از بازی‌های بزرگ فصل گذشته کنار گذاشت، او نقش بزرگی در قهرمانی سیتی در لیگ در روز آخر داشت. به استون ویلا و جرقه بازگشت با پاس برای ایلکای گوندوگان و ضربه سر به دروازه اول تیمش.
چلسی به این کیفیت تعیین کننده نیاز دارد. مسلماً جالب است که به نظر می رسد توخل به سمت حمله ای می رود که با استفاده از استرلینگ یا هاورتز به عنوان 9 کاذب ساخته شده است، همانطور که سیتی ارلینگ هالند را شماره 9 جدید خود می کند و داروین نونیز مهاجم اروگوئه ای به لیورپول می پیوندد، اما هیچ جایگزین روشنی برای این وجود ندارد. تابستان مهاجمان برتر در زمین لاغر هستند و توخل که به تغییر از 3-4-3 به 4-3-3 فکر کرده است، نیاز به تطبیق پذیری دارد.
سرمربی چلسی همچنین به جذب یک وینگر فکر کرده است که بتواند یک مدافع کناری را به صورت قراردادی به خدمت بگیرد. امیدواریم که رافینیا از لیدز، که طرفدار انتقال به بارسلونا است، در نهایت با توخل موافقت کند. این برزیلی فصل گذشته 14 گل زده بود و حمله چلسی در صورت پیوستن این بازیکن 25 ساله و استرلینگ بسیار هیجان انگیزتر به نظر می رسید.
تصور این است که اینها بازیکنانی هستند که برای بازی کردن برای توخل مناسب هستند. به راحتی می توان جذابیت جذب نیمار از پاری سن ژرمن یا ارائه پیشنهاد برای کریستیانو رونالدو منچستریونایتد را دید، اما به چه قیمتی؟ رونالدو گل می‌آورد، اما در شرایطی که مالکیت توپ را در اختیار ندارد، چه خواهد کرد؟ او چگونه بر پیشرفت هاورتز تأثیر خواهد گذاشت؟ او به خواسته های توخل برای تلاش خارج از توپ چه واکنشی نشان خواهد داد؟
اولین الهام‌بخش توخل به‌عنوان مربی، رالف رانگنیک بود، که فصل گذشته برای رسیدن به رونالدو تلاش کرد، و گفته می‌شود که او متقاعد نشده است که اکنون چیز زیادی از قمار با این کهنه‌کار یونایتد سود می‌برد. برای بوهلی، این لحظه ای است برای فراموش کردن جنبه تجاری و فکر کردن به تیم. رونالدو ممکن است پر زرق و برق باشد اما استرلینگ خرید بسیار معقول تری است. برای چلسی، باید راه رو به جلو باشد.

source

توسط artmisblog