نظرات بریر، کاگان و سوتومایور هشداری جدی درباره کنار گذاشتن اصول دیرینه دادگاه رادیکال است.
تصمیم دادگاه عالی ایالات متحده برای لغو رو و وید، پایان دادن به حدود 50 سال حمایت فدرال برای دسترسی به سقط جنین، "فاجعه بار" بود . این حکم به معنای "کاهش حقوق زنان و وضعیت آنها به عنوان شهروندان آزاد و برابر" بود. این تصمیم شدید "مشروعیت دادگاه را تضعیف می کند" و پیامدهای آن باعث ایجاد "آشفتگی در … جامعه" خواهد شد.
اینها صداهایی از خود دادگاه عالی است: سخنان سه قاضی لیبرال آن – استفن بریر، النا کاگان و سونیا سوتومایور – در نظر مخالف سوزان و کامل آنها در مورد تصمیمی که بدن آنها اساساً زندگی میلیون ها آمریکایی را تغییر داده است. .
در این عقیده، سه قاضی لیبرال بارها نسبت به تأثیر مخرب پایان روئه هشدار می‌دهند، در حالی که تأکید می‌کنند که حکم اکثریت اصول اساسی رویه دادگاه را نقض می‌کند.
این انتقاد در سراسر دیگر نظرات مخالف لیبرال ها درباره دوره اخیر دادگاه که در اواخر ماه گذشته به پایان رسید، منعکس می شود و نشان می دهد که بالاترین نهاد حقوقی آمریکا – با قدرت عظیم بر زندگی آمریکایی – عمیقاً از هم جدا شده است. و در حالی که توجه زیادی به احکام اکثریت دست راستی شده است، مخالفان لیبرال نیز بینشی از وضعیت آمریکا ارائه می دهند – و هشداری ترسناک برای آینده آن.
آخرین دوره دادگاه یکی از مهم ترین دوره های اخیر در خاطره اخیر بود، زیرا اکثریت محافظه کار تصمیمات عمده ای را در مورد همه چیز از حقوق سقط جنین گرفته تا محدودیت های حمل سلاح و سیاست های آب و هوایی صادر کردند. این تصمیمات اغلب با نظر مخالف قضات لیبرال دادگاه مواجه می شد که نسبت به جهت و سرعت احکام محافظه کاران هشدار می دادند.
در مجموع، مخالفت‌هایی که سه قاضی لیبرال در این اصطلاح نوشته‌اند، هشداری واضح درباره دادگاهی است که به شدت افراطی است که اصول دیرینه و حتی حقایق یک پرونده را کنار می‌گذارد تا یک دستور کار محافظه‌کارانه افراطی در آمریکا را اجرا کند.
در حالی که نظرات دادگاه عالی اغلب ممکن است در حقوقی که برای خواننده معمولی غیرقابل درک است غوطه ور شود، جمله بندی مخالفان لیبرال ها اغلب ساده و مستقیم است. نظرات می تواند مانند تلاشی مذبوحانه برای رسیدن به فراتر از مخاطبان استاندارد دادگاه از کارشناسان حقوقی برای صحبت با میلیون ها نفری باشد که تأثیر این احکام را احساس خواهند کرد.
سوتومایور در نظر مخالف خود نسبت به تصمیم محافظه کاران در کارسون علیه ماکین نوشت: «امروز، دادگاه ما را به جایی می برد که جدایی کلیسا از دولت به نقض قانون اساسی تبدیل می شود. او در پایان گفت: "با نگرانی فزاینده در مورد اینکه این دادگاه ما را به کجا خواهد برد، من با احترام مخالف هستم."
نظرات مخالف یک ویژگی نسبتاً منحصر به فرد سیستم حقوقی ایالات متحده است. تعداد انگشت شماری از کشورهای دیگر، از جمله بریتانیا، به قضات این فرصت را می دهند که مخالفت خود را با یک تصمیم ثبت کنند، اما اکثر آنها این کار را نمی کنند.
پل شیف برمن، استاد دانشکده حقوق دانشگاه جورج واشنگتن، گفت که نظرات مخالف به پرورش "فرهنگ استدلال" پیرامون قوانین آمریکا کمک می کند.
برمن گفت: «این ایده را منعکس می‌کند که قانون فقط مجموعه‌ای از قوانین نیست، بلکه بحثی است درباره چگونگی کنار هم قرار دادن جامعه. «حتی دیدگاهی که قرار نیست در یک لحظه خاص از تاریخ قانون کشور باشد، با این وجود در عرصه عمومی بیان می‌شود، بنابراین مردم می‌توانند ببینند که بحثی در جریان است که می‌توانند بخشی از آن باشند و این چیزها تغییر در طول زمان."
آن «فرهنگ استدلال» در این دوره در دادگاه عالی زنده و زنده بود، زیرا قضات لیبرال مکرراً از تصمیمات صادر شده توسط همکاران محافظه کار خود انتقاد می کردند. در یکی از مخالفت‌های شدید، کاگان پیش‌بینی کرد که تصمیم دادگاه در کمیسیون انتخابات فدرال علیه تد کروز برای مجلس سنا «تنها باعث بدنامی بیشتر نظام سیاسی این کشور می‌شود».
کاگان می نویسد: «در کنار گذاشتن قانون، دادگاه به حکومتداری غیر دولتی و منفعت طلب دامن می زند. «این به یکپارچگی، هم واقعی و هم ظاهری، روند سیاسی لطمه می زند. من با احترام مخالفم.»
اما در حالی که مخالفت‌های آتشین چیز جدیدی نیست، نظراتی که لیبرال‌ها با این اصطلاح ارائه می‌کنند به دلیل انتقادات گسترده آنها از احکام، که بسیار فراتر از فلسفه حقوقی مبتنی بر تصمیمات محافظه‌کاران است، برجسته می‌شود.
در تعدادی از موارد، لیبرال ها با ارائه اکثریت از حقایق یک پرونده مشکل دارند.
این پویایی در ناحیه مدرسه کندی و برمرتون مشهود بود، موردی که مربوط به یک مربی فوتبال بود که از ناحیه مدرسه دولتی خود به خاطر حق دعای عمومی بعد از بازی ها شکایت کرد. زمانی که قاضی نیل گورسوچ تصمیم اکثریت را صادر کرد، گفت که جوزف کندی، مربی، "شغل خود را به عنوان مربی فوتبال دبیرستان از دست داده است، زیرا پس از بازی ها در میانه میدان زانو زد تا یک دعای سپاسگزاری آرام بجا آورد".
سوتومایور در مخالفت خود خاطرنشان می کند که کندی در واقع به دلیل اقدامات خود اخراج نشده است، و او حتی عکس هایی را برای مغایرت با توصیف گورسوچ از "دعای آرام سپاسگزاری" مربی درج کرد. یکی از عکس‌ها کندی را نشان می‌دهد که در خط ۵۰ یاردی زمین فوتبال زانو زده است و ده‌ها بازیکن آن را احاطه کرده‌اند و کلاه ایمنی در دست دارد.
لیندسی لانگهولز، مدیر سیاست و برنامه در گروه مترقی انجمن قانون اساسی آمریکا، گفت: «به عنوان فردی که آن پرونده را دنبال کرده است، روشی که اکثریت حقایق را توصیف کردند بسیار دور از واقعیت بود. این برای من جالب بود که [سوتومیور] از هر ابزاری که در دسترس او بود استفاده می‌کردم تا واقعاً تأکید کنم که دستکاری واقعیات در آن مورد چقدر فاحش بود.»
خشم قضات لیبرال از ارائه حقایق توسط همکاران محافظه‌کارشان در مخالفت آنها با سلامت زنان دابز علیه جکسون، که سابقه تقریباً 50 ساله رو را وارونه کرد، مشهود است.
قاضی ساموئل آلیتو در نوشتن برای اکثریت ادعا می کند که برای دادگاه بسیار دشوار است که مشخص کند آمریکایی ها در صورت وجود چه سطحی از اتکا به حق فدرال دسترسی به سقط جنین دارند. او به طور خاص از حکم دادگاه در مورد کیسی علیه پنسیلوانیا انتقاد می کند، که رو تا حدی به این دلیل که آمریکایی ها روابط صمیمانه خود را بر اساس اتکا به در دسترس بودن خدمات سقط جنین سازماندهی کرده بودند، تایید کرد.
لیبرال ها در مخالفت خود می نویسند: "امروز اکثریت از رویارویی با واقعیت ها خودداری می کنند." «با توصیف استدلال‌های اتکای کیسی به‌عنوان «اظهارات تعمیم‌یافته در مورد روان ملی»… نشان می‌دهد که چقدر کمی از زندگی زنان یا به رنجی که تصمیم‌اش ایجاد می‌کند می‌داند یا به آن اهمیت می‌دهد.»
در طول دوره، قضات لیبرال بارها از نظرات مخالف خود با اعتراف به تأثیر عظیم احکام محافظه کاران حمایت کردند. در مخالفت دابز، لیبرال ها هشدار می دهند که بسیاری از افرادی که قادر به پایان دادن به بارداری نیستند، در عوض "در ناامیدی به سقط جنین غیرقانونی و ناایمن روی می آورند".
آنها می نویسند: «آنها ممکن است نه تنها آزادی، بلکه زندگی خود را از دست بدهند.
Breyer به طور مشابه نظر مخالف خود را در انجمن تفنگ و تپانچه ایالت نیویورک علیه بروئن ، که قانون نیویورک را که به شدت استفاده از سلاح گرم در خارج از خانه را تنظیم می کند، نقض کرد، با اشاره به کشته شدن 45222 آمریکایی توسط اسلحه در سال 2020 آغاز می کند.
بریر می نویسد: «به نظر من، وقتی دادگاه ها اصلاحیه دوم را تفسیر می کنند، از نظر قانون اساسی مناسب است، در واقع اغلب ضروری است که خطرات و عواقب جدی خشونت با سلاح گرم را که ایالت ها را به تنظیم مقررات سلاح گرم سوق می دهد، در نظر بگیرند.
قضات محافظه کار دادگاه به جای درگیر شدن با پیامدهای احتمالی احکام خود، اغلب عمداً از چنین سؤالاتی اجتناب می کنند. آلیتو در تصمیم دابز می‌نویسد: «ما تظاهر نمی‌کنیم که می‌دانیم نظام سیاسی یا جامعه ما به تصمیم امروزی که رو و کیسی را نادیده می‌گیرد، چه واکنشی نشان خواهد داد. و حتی اگر می‌توانستیم پیش‌بینی کنیم که چه اتفاقی می‌افتد، هیچ اختیاری نخواهیم داشت که اجازه دهیم آن دانش بر تصمیم ما تأثیر بگذارد.»
لیبرال‌ها امتناع اکثریت از تأیید قطعیت ممنوعیت سقط جنین را، با توجه به اینکه 13 ایالت قبلاً «قانون‌های آغازگر» برای غیرقانونی کردن این روش در صورت لغو روئه داشتند، به‌عنوان توجیهی برای موقعیت خود می‌دانند.
لیبرال ها می نویسند: «بستن چشمانمان به روی رنجی که تصمیم امروز تحمیل می کند، این رنج را از بین نمی برد. امتناع اکثریت حتی از در نظر گرفتن عواقب تغییر دهنده زندگی معکوس کردن رو و کیسی یک کیفرخواست خیره کننده از تصمیم آن است.
شاید بارزترین جنبه نظرات مخالف لیبرال ها در این اصطلاح، هشدارهای مکرر قضات در مورد حمله به تمامیت نهادی دادگاه باشد.
در نظر مخالف خود در ویرجینیای غربی علیه آژانس حفاظت از محیط زیست ، کاگان هشدار می دهد که تصمیم محافظه کاران برای محدود کردن شدید توانایی دولت فدرال برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای، جدایی قوا را تهدید می کند.
کاگان می نویسد: «بیایید واضح بگوییم: خطرات در اینجا زیاد است. دادگاه خود را – به جای کنگره یا آژانس متخصص – تصمیم گیرنده در مورد سیاست آب و هوا منصوب می کند. نمی توانم به خیلی چیزهای ترسناک تر فکر کنم. با احترام، من مخالفم.»
برمن گفت هشدارهایی مانند کاگان ماهیت متمایز نظرات مخالف این اصطلاح را منعکس می کند. برمن گفت: «آنها زنگ خطر را به صدا در می آورند – نه فقط در مورد تفاوت فلسفه قضایی در یک پرونده خاص، بلکه در مورد حمله رادیکال به انتظارات ثابت شده و مشروعیت مداوم خود دادگاه عالی».
این موضوع در سراسر مخالفت لیبرال ها در دابز طنین انداز می شود، که آنها با هشدار به این نتیجه می رسند که تصمیم دادگاه برای لغو پیشینه کلیدی Roe "یک اصل اصلی قانون را نقض می کند" و "سایر حقوق را از پیشگیری از بارداری گرفته تا موارد مشابه در معرض خطر قرار می دهد." – صمیمیت جنسی و ازدواج.
لیبرال ها می نویسند: «این مشروعیت دادگاه را تضعیف می کند. این دادگاه با غلبه بر رو و کیسی، به اصول راهنمای خود خیانت می کند. با اندوه – برای این دادگاه، اما بیشتر، برای میلیون‌ها زن آمریکایی که امروز یک حمایت اساسی از قانون اساسی را از دست داده‌اند – ما مخالفیم.»
اولاتوند جانسون، استاد دانشکده حقوق کلمبیا، گفت که خطوط پایانی مخالفان داب به دلیل ارزیابی تیره و تار لیبرال ها از دادگاه برای او برجسته است.
«این می گوید، نه تنها مفهوم حاکمیت قانون و ثبات را نقض می کند. فقط این نیست که من با شما مخالفم. این این است که شما کاری خارج از چارچوب قانون اساسی انجام می دهید و این که نحوه دیده شدن ما توسط عموم مردم را تهدید می کند. "این زبان واقعا قوی است."
اما اگر نظرات مخالف لیبرال ها تصویری وحشتناک در مورد وضعیت دموکراسی آمریکا ترسیم کند، می تواند بارقه های امیدی را برای کسانی که در این اصطلاح از احکام دادگاه مضطرب هستند، ایجاد کند.
گذشته از این، نظرات مخالف قبلاً راه را برای تجدید نظر در تصمیمات گذشته دادگاه هموار کرده است.
شاید معروف‌ترین آن، تنها مخالفت قاضی جان هارلن در Plessy v Ferguson باشد که دکترین نژادپرستانه «جدا اما برابر» را در قوانین آمریکا گنجانده بود، بعداً توسط وکلایی که در براون علیه هیئت آموزش از لغو آن دفاع کردند، استناد شد.
لنگ‌هولز گفت: «این مطمئناً به من امید می‌دهد و فکر می‌کنم به من احساس آرامش می‌دهد که حداقل سه قاضی در دادگاه حضور دارند که می‌بینند چه اتفاقی می‌افتد. «اگر بتوانیم بر روی آن ائتلاف در داخل دادگاه ایجاد کنیم، شاید بتوانیم به جایی برگردیم که دادگاه به صورت فیات حکم نمی‌کند.»

source

توسط artmisblog