سازمان جهانی بهداشت در سال 2015 آن را یک سرطان‌زای احتمالی برای انسان اعلام کرد و 70 تا 80 شورای بریتانیا به گزینه‌های بدون مواد شیمیایی روی آورده‌اند.
چمن زرد و خاک برهنه غیرطبیعی در اطراف درختان عمومی و مسیرها به طور فزاینده ای چشم انداز گذشته است، زیرا استفاده بی رویه از علف کش بحث برانگیز گلیفوسیت توسط شوراها حذف می شود. اما تغییر شکل ظاهری قلمرو عمومی بدون بحث نیست، زیرا برخی به اصطلاح علف های هرز شاکی هستند که فضاهای شهری را ناخوشایند می کنند.
کاربرد غیرکشاورزی گلایفوسیت که به شدت در کشاورزی استفاده می شود، به پارک ها و فضاهای سبز، پیاده روها و زمین های بازی، بیمارستان ها و مراکز خرید گسترش می یابد. از آنجایی که WHO در سال 2015 آن را به عنوان یک « سرطان‌زای احتمالی برای انسان » اعلام کرد، پس از تحقیقاتی که شواهد قوی برای سمی بودن آن پیدا کرد، 70 تا 80 شورای بریتانیا به گزینه‌های بدون مواد شیمیایی یا صرفاً اجازه رشد گیاهان روی آورده‌اند. ، به شورای هایلند در اسکاتلند.
نیک مول، از شبکه اقدام آفت‌کش (PAN)، که علیه گلایفوسیت کمپین می‌کند، گفت که در چند سال گذشته تعداد فزاینده‌ای از شوراها، «از محله تا شهرستان»، آزمایش‌هایی را در مقیاس کوچک تا ممنوعیت عمده‌فروشی اجرا کرده‌اند.
طی چند سال گذشته، شوراها به طور مستقیم به ما مراجعه کرده‌اند تا بگویند: «این کاری است که ما می‌خواهیم انجام دهیم. چگونه می توانیم این کار را انجام دهیم؟» مول گفت.
تحقیقات اخیر نشان داده است که گلایفوسیت به طور جدی به سلامت زنبور عسل آسیب می زند ، در حالی که گزارش دیگری ادعا می کند که تنظیم کننده های اتحادیه اروپا شواهد مربوط به این علف کش را با تومورهای حیوانی رد کرده اند.
او گفت: «من فکر می‌کنم علاقه عمومی افزایش یافته است و البته ما اخبار روزافزونی از بحران تنوع زیستی را دریافت کرده‌ایم. من فکر می‌کنم شوراها متوجه شده‌اند که این چیزی است که رای‌دهندگان آنها می‌خواهند – و این شوراها در کل طیف سیاسی است، همچنین – این یک موضوع سیاسی بسیار غیرحزبی است.
با این حال، PAN اذعان می‌کند که برخی شوراها بعداً اقداماتی را که نگران «تیپ منظم و مرتب» بودند، لغو کردند.
برایتون اند هوو در سال 2018 تحت دولت سابق کارگری با حمایت متفق القول از گلایفوسیت خارج شد. با این حال، از آن زمان، اعضای شورای محافظه‌کار محلی در روزنامه‌های محلی ظاهر می‌شوند و از زیاده‌روی در بازنویسی شکایت می‌کنند.
جیمی لوید، عضو شورای گرین برایتون اند هاو، می گوید که هدف از این نیست که علف های هرز را در همه جا رها کنیم، بلکه به طور انتخابی آنها را حذف کنیم. او گفت: «درست است که رشد علف های هرز بزرگ در وسط پیاده روها نامطلوب است. بنابراین کاری که ما باید انجام دهیم این است که آن علف های هرز را به صورت دستی حذف کنیم.
و لوید می‌گوید نظراتی که در حین وجین پیاده‌روها می‌شنود نشان می‌دهد که «محبوب‌تر از آن چیزی است که عناوین هیجان‌انگیز نشان می‌دهند».
"من موافقم که شما نمی خواهید پیاده روها برای افرادی که مشکلات حرکتی دارند صعب العبور باشد. در واقع، بزرگترین مشکل برای افرادی که مشکلات حرکتی دارند، افرادی است که ماشین‌های خود را روی پیاده‌رو پارک می‌کنند، که [مسئله] بزرگی در برایتون است.»
تا آنجایی که ممنوعیت گلایفوسیت ادامه دارد، لوید می‌گوید: «مزایای آن در حال حاضر ملموس است»، به طور حکایتی تعداد بیشتری از سوئیفت‌ها، پرستوها و خفاش‌ها در محلی دیده می‌شوند، و یک جوجه تیغی در هوو دیده می‌شود.
او می افزاید: «ما در شرایط اضطراری تنوع زیستی هستیم. ما در 20 سال گذشته حشرات زیادی را از دست داده‌ایم – من در مورد کاهش 60 درصدی خوانده‌ام. این دیدنی و بسیار نگران کننده است – این قناری در معدن است. ما باید تمام تلاشمان را برای این کار انجام دهیم و اولین کاری که می‌توانیم انجام دهیم این است که جلوی مسموم کردن آنها را بگیریم.»
جان برک یکی از اعضای شورای شهر هاکنی بود که مسئول بخش شرقی لندن بود که پس از اعتراض کودکان به استفاده از گلایفوسیت در خارج از تالار شهر، شروع به حذف تدریجی گلایفوسیت در سال 2018 کرد. یک ممنوعیت در سطح شهرستان در سال 2020 آغاز شد.
برک گفت: «تهدید اصلی که توسط گلایفوسیت ارائه می‌شود این واقعیت است که ما در میانه یک رویداد انقراض دسته جمعی گیاهان را از قلمرو عمومی حذف می‌کنیم.
اکثر گیاهانی که در قلمرو عمومی رشد می کنند علف های هرز نیستند، بلکه ترکیبی از گل های وحشی و چیزهای دیگر هستند. برخی از این گیاهان تنها منبع غذایی برای گونه های بسیار خاص حشرات هستند. کاری که من می‌خواستم انجام دهم این بود که درک هاکنی، و به طور بالقوه‌تر در بریتانیا، از چیستی یک قلمرو عمومی تمیز و مرتب را تغییر دهم. ما با این واکنش بزرگ شده‌ایم که هر نوع گیاهی در فضای عمومی باعث می‌شود آن را نامرتب و نامرتب به‌نظر برسانیم – و با این حال، ما همزمان در بریتانیا تحمل بالایی برای لفاف‌های مک‌دونالد در ناودان‌ها داریم.
شوراها برای جایگزینی گلایفوسیت رویکردهای مختلفی را امتحان کرده اند. بات و شمال شرق سامرست در جولای سال گذشته استفاده از علف کش را به نفع وجین دستی یا ماشینی متوقف کردند. یک کمپین 950 هزار پوندی Clean and Green با یک تیم اختصاصی علف‌های هرز معرفی شد، در حالی که داوطلبان می‌توانند بیل‌ها، برس‌ها و بیل‌ها را نیز قرض بگیرند. دیوید وود، عضو شورای شهر گفت که این "پاسخ مثبت و حمایت ساکنان" داشته است.
شوراهای دیگر علف‌کش‌های جایگزین را امتحان کرده‌اند. در ماه آوریل، PAN فاش کرد که شوراهای لندن از یک "کوکتل سمی" از 22 علف کش بالقوه مضر استفاده می کنند، از جمله هفت عامل سرطان زا و 9 عامل که آب های زیرزمینی را آلوده می کنند.
مول گفت که در حالی که «استفاده از گلایفوسیت استفاده از تقریباً هر علف‌کش دیگر را کوتوله می‌کند: ارزان است، کار می‌کند و در بسیاری از محصولات وجود دارد»، جایگزین کردن یک ماده شیمیایی با ماده‌ی دیگر راه‌حلی نبود.
او گفت که در مورد بهترین رویکرد برای هر منطقه بود، از بیل زدن، شن کشی و وجین دستی گرفته تا فوم داغ، که آب گرم را با یک فوم عایق زیست تخریب پذیر ترکیب می کند تا مواد گیاهی را از بین ببرد یا حتی گیاهان را برای رشد رها کند.
برک فکر می کند که برای افزایش تلاش شوراها به قوانین ملی نیاز است. «مقامات محلی نباید فقط در میانه یک رویداد انقراض دسته جمعی تصمیم بگیرند که آیا نقشی در این که آیا محصولات بریتانیا می توانند گرده افشانی شوند یا اینکه آیا ما جمعیت حشرات را حفظ می کنیم، ایفا می کنند یا خیر.
"روش هایی که مقامات محلی ممکن است بخواهند این کار را انجام دهند ممکن است متفاوت باشد، اما من فکر نمی کنم این باید اختیاری باشد که آیا شما به طور کامل قلمرو عمومی را پاکسازی می کنید یا خیر."

source

توسط artmisblog