در دهه گذشته، جوامع ماهیگیری تونس گرفتار گونه مهاجمی از خرچنگ بوده اند که به دلیل ماهیت مخرب خود شناخته شده است. بنابراین آنها خلاق شدند
عکس های Rossella Santosuosso
من نمی توانم یک روز کامل برای نبیل وقت بگذارم تا خرچنگ های گرفتار شده در تورهای ماهیگیری اش را آزاد کند. کار کند و دقیقی است. در سال 2014، ماهیگیرانی مانند نبیل متوجه تعداد زیادی خرچنگ شناگر آبی ( Portunus segnis ) در سواحل تونس ، به ویژه در خلیج گابس در ساحل شرقی این کشور شدند.
هیچ کس نمی داند چگونه خرچنگ ها از اقیانوس هند بومی خود به دریای مدیترانه آمده اند، آیا آنها از طریق کانال سوئز مهاجرت کرده اند یا به طور ناخواسته با کشتی ها حمل شده اند. اما بسیاری از محققان بر این باورند که بحران آب و هوا به گسترش این گونه کمک کرده است زیرا دمای دریا در شمال محدوده طبیعی خود افزایش می یابد.
نبیل و ایمد خرچنگ های آبی را پیدا می کنند که در تورهای ماهیگیری خود گیر کرده اند
پنجه های تیز خرچنگ های آبی به تور ماهیگیران آسیب می زند
ثابت شده است که دریای مدیترانه بهشتی برای سخت پوستان متمایز با پنجه آبی است، به این دلیل که تنها شکارچیان طبیعی آنها -اختاپوس- تعداد بسیار کمی دارند که نمی توانند جمعیت این تغذیه کننده های حریص را کنترل کنند.
ورود آنها ضربه ای به صنعت ماهیگیری در تونس وارد کرد. خرچنگ‌ها نه تنها تورها را از بین می‌برند، بلکه با صید جشن می‌گیرند – به طور قابل توجهی به درآمد ماهیگیران کوچک مانند نبیل می‌خورند.
رادیا یکی از تله های خرچنگ را که درست می کند و به ماهیگیران دیگر می فروشد نگه می دارد
اوزی و نجیب خرچنگ آبی را در آب های نزدیک بندر آجیم صید می کنند
جوامع ماهیگیری که از تأثیر آن بر معیشت خود خشمگین بودند، در سال های 2015 و 2016 یک سری اعتراضات را به راه انداختند. در پاسخ، دولت تونس و سازمان خواربار و کشاورزی سازمان ملل متحد به نیروها پیوستند. راه حل آنها؟ برای تبدیل مشکل به فرصت و کمک به مردم برای کسب درآمد از خرچنگ های مهاجم.
آنها به ماهیگیران آموزش دادند تا خرچنگ ها را با استفاده از گلدان به جای تور صید کنند. حتی ماهیگیران صنعتگر در جزایر کرکنا، مجمع الجزایر کوچکی در سواحل شرقی تونس، سازگار شده اند. در اینجا، مردم ماهیگیری چارفیا را تمرین می‌کنند، یک تکنیک باستانی که از شاخه‌های نخل در بستر دریا استفاده می‌کند تا ماهی‌ها را مسدود کند و آنها را به تور یا تله هدایت کند.
ماهیگیری چارفیا یک روش سنتی در جزایر کرکنا است که در آن از شاخه های نخل در بستر دریا برای هدایت ماهی به تله استفاده می شود.
ماهیگیران جزیره با یافتن خرچنگ‌های درگیر در شاخه‌ها و خوردن صید آنها، شروع به تکمیل درآمد خود با فروش این خرچنگ‌ها کرده‌اند. در حالی که تقاضای داخلی کمی برای آنها وجود دارد، خرچنگ ها در آسیا و ایالات متحده و همچنین کشورهای اروپایی مانند اسپانیا و ایتالیا محبوب هستند.
Sté Mas Fish در جزایر Kerkennah، یکی از شرکت‌های غذای دریایی که خرچنگ‌ها را پردازش و صادر می‌کند. تهیه خرچنگ برای بازار در شرکت فرآوری غذاهای دریایی البهار در شهر ساحلی زرزیس
شرکت های فرآوری در سراسر تونس به وجود آمده اند تا خرچنگ ها را برای خریداران جهانی آماده کنند. آنها باید ظرف چند ساعت پردازش شوند تا استانداردهای صادراتی را برآورده کنند. برخی از زنان که قبلاً به عنوان گردآورنده صدف فصلی کار می کردند، در این امکانات جدید شغل پیدا کرده اند.
دکتر اولفا بن عبدالله به همراه تیمش در مؤسسه ملی علوم و فناوری دریا در اسفاکس تحقیقاتی را روی خرچنگ‌های آبی انجام می‌دهند.
از آنجایی که جوامع ماهیگیری با حیوانات مهاجم سازگار می شوند و جریان درآمد جدیدی در آنها پیدا می کنند، دانشمندان همچنان در تلاشند تا تأثیر گسترده تری که خرچنگ های آبی بر اکوسیستم دریایی می گذارند را درک کنند.

source

توسط artmisblog