مجتمع آینده‌نگر و در عین حال سورئال که توسط هنرمند خاویر کوربرو ساخته شده است، که نیاز به تعمیر دارد، قرار است به فضای عمومی تبدیل شود
مانند یک نقاشی سه بعدی د کیریکو یا یک پلکان Escher به هیچ جا، دخمه پرپیچ و خم Espai Corberó در نزدیکی بارسلونا منطق معماری را به چالش می کشد، و "بدون نقشه، فقط از فضا و شعر پیروی می کند" طراحی شده است.
خاویر کوربرو هنرمند کمی قبل از مرگش در سال 2017 در 81 سالگی به مجله هنری AD گفت: "این خانه من نیست، بلکه مکانی است که با کمک مشتریان و خریداران به عنوان خانه ای برای مجسمه هایم ساخته ام."
اکنون، پنج سال بعد، این سایت به مبلغ 3 میلیون یورو (2.4 میلیون پوند) توسط شورای محلی در Esplugues de Llobregat خریداری شده است تا به عنوان یک فضای عمومی مورد استفاده قرار گیرد.
ادوارد سانز، شهردار محلی، گفت که شورا "امکانات فرهنگی جدیدی را به دست آورده است که برای شهر مفید خواهد بود"، بدون اینکه مشخص کند این سایت – که هشت ساختمان آن 2000 متر مربع (0.5 هکتار) را اشغال می کند – برای چه چیزی مورد استفاده قرار خواهد گرفت. .
Espai Corberó به یک وسواس برای خالق آن تبدیل شد، مجسمه سازی به عنوان معماری یا، برخی می گویند، یک حماقت بزرگ.
کوربرو در پاسخ به سوال یکی از بازدیدکنندگان که هدفش چیست، پاسخ داد: «به ساختن ادامه می‌دهم. کافی است چیزی را تصور کنید و احساس کنید که باید آن را قابل مشاهده کنید. هنر باید اینگونه باشد یا چیزی بسیار شبیه به آن.»
او افزود: «این راه پله به جایی می‌رود و رفتن به آنجا کار خوبی می‌کند. "چه کسی اهمیت می دهد که کجا می رود؟"
کوربرو که آثارش در موزه هنرهای مدرن نیویورک و موزه ویکتوریا و آلبرت لندن به نمایش گذاشته شده است و سالوادور دالی، من ری و مارسل دوشان را از دوستان خود می‌دانست، کار بر روی این مجموعه را در سال 1968 و در زمان مناسب آغاز کرد. تبدیل به کارگاه و موزه ای شد که به کارهای او اختصاص یافته بود.
این سایت شامل مجموعه ای از 12 پاسیو است که توسط 300 طاق به هم متصل شده اند و فضایی سورئال و آینده نگر را ایجاد می کنند. یک تئاتر زیرزمینی با ظرفیت 250 نفر وجود دارد.
در سن 19 سالگی، کوربرو، اهل Esplugues، به طور رسمی از میراث خود صرف نظر کرد تا بدون حمایت مالی خود را وقف هنر کند. او اولین اثر خود را به دالی فروخت.
علاوه بر اسپای کوربرو، در سال 1972 یک مرکز مسکونی با کارگاه هایی برای هنرمندان در امتداد خطوط باهاوس ایجاد کرد.
کوربرو همچنین مدال‌های بازی‌های المپیک 1992 بارسلونا را طراحی کرد و به‌عنوان ارزیاب هنری شهردار وقت، پاسکال ماراگال، با متقاعد کردن هنرمندانی مانند آنتونی کارو، روی لیختنشتاین و ریچارد سرا برای اهدای عملاً رایگان آثار خود، در تغییر شکل شهر کمک کرد. .
وودی آلن در فیلم ویکی کریستینا بارسلونا در سال 2008 از بخشی از اسپای کوربرو به عنوان یک استودیوی هنرمند برای شخصیتی که خاویر باردم بازی می کرد استفاده کرد. این مجموعه همچنین برای عکاسی مد نیز مورد استفاده قرار گرفته است، اما در وضعیت خرابی قرار دارد و تنها ساکن آن میدو ریکا، بیوه کوربرو است.

source

توسط artmisblog