هافبکی که به نقاشی علاقه دارد اولین بازی خود را در رده سنی مقابل انگلیس انجام داد و برای صعود به مرحله یک چهارم نهایی یورو 2022 آماده است.
لعیا الکساندری می گوید: «من اینجا بودم. " همین جا." هافبک اسپانیایی روی چمن می‌ایستد، قایق‌ها به آرامی روی رودخانه تیمز شناور می‌شوند، صلیب سنت جورج از پشت بام خانه عمارت قرن سیزدهمی در سراسر چمن بال می‌زند و لبخند می‌زند. این مکان عالی برای نقاشی است و الکساندری که عاشق هنر است، بوم های نقاشی خود را با خود آورده است، فراری از همه اینها. همچنین مکان مناسبی برای بازی است و معلوم است که همه چیز از کجا شروع شد. او می گوید: «در این زمین واقعی.
این یک مکاشفه برای او نیز بود. آخرین باری که انگلیس میزبان مسابقات قهرمانی اروپا بود، آنها در ابی بیشام مستقر بودند، درست مانند زمانی که جام جهانی 1966 را بردند. خانه سنتی تیم ملی، این بار حریف یک چهارم نهایی آنها اسپانیا است که در آنجا حضور دارد. الکساندری، 22 ساله ماه بعد، تاریخچه آن را نمی دانست و به یاد نمی آورد که این بخشی از تاریخ خودش نیز بود، زمینی که اولین بازی خود را برای اسپانیا انجام داد – تا اینکه دو هفته پیش همه چیز سر جای خودش قرار گرفت.
اولین بازی من با تیم های زیر 17 سال، در سال های 2014، 2015 بود و اگر درست یادم باشد، 1-1 مساوی کردیم و من گل زدم. ما چند نفر از تیم فعلی بودیم که آن روز بازی کردیم: پاتری گویارو، آیتانا بونمتی، لوسیا گارسیا، اونا [باتله] نیز، و وقتی برای تمرین این بار به اینجا رسیدیم، گفتیم: صبر کنید، این به نظر بسیار آشنا است. …» تا زمانی که به اینجا رسیدیم، هیچ ایده ای نداشتیم و بنابراین، وقتی آن را دیدیم، اینطور بود: «اوه وای، خیلی وقت بود که ندیدم».
این ممکن است آخرین باری باشد که او برای مدتی نیز آن را می بیند، مگر اینکه آنها بتوانند چهارشنبه شب به مرحله یک چهارم نهایی خود برسند – و این میزبان آنها هستند که در مقابل آنها ایستاده اند. مانند سال 1996، انگلیس به مصاف اسپانیا می رود. الکساندری می گوید: "این بسیار رقابتی خواهد بود: شما این را فقط در نتایج می بینید، اما ما آنها را از نزدیک تجزیه و تحلیل می کنیم." آنها گل های زیادی به ثمر رسانده اند، بازی ها را خوب شروع کرده اند. چیزی که برای من برجسته است وینگرها هستند: آسیبی که از آنجا می توانند وارد کنند، سانترهایی که وارد می شوند: آنها بسیار قوی هستند. آنها در خانه هستند، با هوادارانشان: این بهترین سناریو برای بردن است، اما همیشه اینطور کار نمی کند.
ما از نظر ذهنی برای یک استادیوم مملو از هواداران انگلیس آماده می‌شویم، اما گوشه‌ای خواهیم داشت که احساس می‌کنیم. ما در حال تجزیه و تحلیل آنها هستیم و می بینیم که چگونه می توان به آنها صدمه زد. و آن‌ها با اسپانیایی روبرو خواهند شد که می‌خواهد در هر صورت پیروز شود، می‌خواهد به نیمه نهایی برسد و بازی عالی را انجام دهد.»
آنها ممکن است مجبور شوند، اما ممکن است چیزی در نحوه بازی انگلیس وجود داشته باشد که برای اسپانیا مناسب باشد، حداقل متفاوت باشد. مربیان دانمارک و آلمان هر دو اعتراف کردند که رویکرد خود را برای رویارویی با انتخاب تغییر دادند و با کمال میل مالکیت توپ را واگذار کردند، حداقل تا حدی به دلیل این که تشخیص داده بودند که نمی توانند برای آن رقابت کنند. الکساندری می‌گوید انگلیس به دلیل اینکه چقدر خوب است، احتمال کمتری دارد. آنها همچنین هنوز با تیمی روبرو نشده اند که بخواهد توپ را از آنها بگیرد، همانطور که اسپانیا به دنبال انجام آن است.
این رقیب مستقیم است، رودررو، و سطح [انگلیس] بسیار بالاست، اما فکر می کنم با بازی های ما تا به اینجا، یعنی آلمان، متفاوت خواهد بود. انگلیس سبک خودش را دارد. از نظر رویکرد بسیار برابرتر خواهد بود: ما سعی خواهیم کرد توپ را در اختیار داشته باشیم، موقعیت ایجاد کنیم. و آنها نیز این را خواهند خواست. ما با تیم‌هایی بازی کرده‌ایم که توپ را نمی‌خواستند، آن را به ما دادند، در عمق سکوت کردند و حمله نکردند، در عوض منتظر خطا بودند. انگلیس فضای بیشتری را باز خواهد کرد، که به این معنی است که ما فضای بیشتری خواهیم داشت – همچنین به این معنی است که آنها فضای بیشتری خواهند داشت.
و این بهتر است؟ «از دیدگاه من، بله. آنها خواهان توپ خواهند بود و ما سعی خواهیم کرد با داشتن توپ تا حد امکان آنها را ضعیف کنیم و آنها را در نیمه خود نگه داریم.
من چند نفر از آنها را می شناسم زیرا سال هاست که در سطح نوجوانان مقابل آنها بازی می کنم – الی روباک، لورن همپ، جورجیا استنوی، کلویی کلی – اما من شخصا با خیلی ها صحبت نکرده ام. به زودی او این کار را خواهد کرد: هشت نفر از تیم انگلیس در فصل آینده هم تیمی های او در منچسترسیتی خواهند بود.
«روز پیش داشتم با لیلا [اوهابی، که با سیتی هم قرارداد امضا کرده] شوخی می کردم: به گروه واتس اپ سیتی ملحق شدیم، برایشان عکس فرستادیم. امیدوارم بتوانیم همدیگر را رو در رو در برایتون ببینیم. این یک راه عجیب برای ملاقات با هم تیمی ها است، اما فوتبال همین است. و فوتبال بین المللی به این شکل خوب است: شما اغلب با هم تیمی های سابق، فعلی و آینده خود ملاقات می کنید. اکنون ما برای کسب مدال با یکدیگر می جنگیم، اما مطمئنم وقتی [به فوتبال باشگاهی] برگردیم برای بیشتر با هم خواهیم جنگید.
من عاشق سیتی شدم: نه فقط امکانات، ایده باشگاه، سرمربی، بلکه سبک بازی. احساس می‌کنم می‌توانم با فلسفه آنها در حفظ توپ کمک زیادی کنم. من با ویکی [لوسادا] صحبت کردم، او گفت که چقدر مشتاق هستند، و فکر می کنم این تصمیم فوتبالی بسیار خوبی بود. لیگ اسپانیا در حال برداشتن گام‌های بزرگی با حرفه‌ای‌سازی، رقابت‌پذیری، توسعه است، اما – و من در این مورد با اونا صحبت کردم – متوجه تفاوت در لیگ انگلیس می‌شوید. چیزهایی مانند حقوق تصویر، تعداد تیم های خوب، عمق کیفیت.»
الکساندری می خندد در سطح باشگاهی آنها تبدیل به رقیب شده اند. از 15، 16 سالگی همیشه دوست داشتم در انگلیس بازی کنم. من و اونا زمانی که جوانتر بودیم زیاد در مورد آن صحبت می کردیم. او به یونایتد رفت و درباره بازی های بزرگی مانند سیتی یونایتد به من گفت. و اگر من مجبور به لگد زدن به او شوم، مشکلی نیست. کاری که باید انجام دهم باید انجام دهم. در چنین لحظاتی، هیچ دوستی وجود ندارد.»
با این حال، ابتدا اسپانیا و بردی است که آنها برای ادامه جستجوی خود برای اولین موفقیت بزرگسالان این کشور و بازگرداندن آنها درست به اینجا، به زمینی که همه چیز از آنجا شروع شد، نیاز دارند.

source

توسط artmisblog