حمایت از افراد در معرض خطر این بیماری هولناک تنها راه کاهش تاثیر آن و جلوگیری از گسترش آن است
احتمالاً آخرین چیزی که می خواهید بشنوید این است که سازمان بهداشت جهانی یک بیماری دیگر – این بار آبله میمون – را به عنوان یک وضعیت اضطراری بهداشت عمومی با نگرانی بین المللی اعلام کرده است. آبله میمون ویروسی شبیه آبله است که باعث تب، تورم غدد لنفاوی و بثورات متمایز در صورت، کف دست ها، کف پا و اندام تناسلی می شود. مردان همجنس گرا و دوجنسه مانند سایر مردانی که با مردان رابطه جنسی دارند بیشتر در معرض خطر هستند. این می تواند یک بیماری جدی با میزان مرگ و میر در حدود 3-6٪ باشد، اگرچه اکثریت قریب به اتفاق افراد بدون بستری شدن در بیمارستان یا دارو در خانه بهبود می یابند.
این اعلامیه WHO از این جهت غیرعادی است که مدیر کل سازمان، دکتر تدروس آدهانوم گبریسوس، کمیته اضطراری تقسیم شده (یک کمیته مشاوره تخصصی از سراسر جهان در زمینه ویروس شناسی، اپیدمیولوژی و بهداشت عمومی) را رد کرد تا اصرار کند که بلندترین زنگ خطر باید به صدا درآید. توجیه او این بود: "ما شیوعی داریم که به سرعت در سراسر جهان گسترش یافته است، از طریق روش های جدید انتقال، که ما در مورد آن خیلی کم می دانیم و معیارهای مقررات بین المللی بهداشت را برآورده می کند."
برای اینکه یک بیماری به عنوان یک اورژانس بهداشت عمومی مورد توجه بین المللی نامیده شود، باید آستانه بالایی داشته باشد. این باید یک «رویداد خارق‌العاده» باشد که از طریق گسترش بین‌المللی بیماری برای سایر کشورها خطری برای سلامت عمومی ایجاد می‌کند و نیاز به واکنش هماهنگ جهانی دارد.
با توجه به تعداد موارد شیوع بیماری، اغلب صدها مورد در ماه، این زنگ خطر برای بیماری هایی مانند فلج اطفال، کووید-19، ابولا، ویروس زیکا و آنفولانزای خوکی H1N1 به شدت به صدا درآمده است. از زمانی که اولین مورد انسانی در سال 1970 در جمهوری دموکراتیک کنگو کشف شد، شیوع آبله میمون تا حد زیادی مهار شده و به حدود 12 کشور آفریقایی محدود شده است. در هفته‌های اخیر، تعداد مبتلایان در سراسر جهان به بیش از 15000 افزایش یافته است.
نگرانی دکتر تدروس در حال حاضر از افزایش موارد و چگونگی انتشار سریع ویروس در سراسر جهان از طریق شبکه های تماس جنسی است. یک مقاله تحقیقاتی جدید در مورد 528 مورد آبله میمون در 16 کشور نشان می‌دهد که 98 درصد از افراد مبتلا مردان همجنس‌گرا یا دوجنس‌گرا، 75 درصد از آنها سفیدپوست و 41 درصد مبتلا به HIV بودند. هیچ زنی در میان این موارد وجود نداشت و 95 درصد موارد با انتقال جنسی مرتبط بودند. این یافته‌ها در ایجاد یک پاسخ بهداشت عمومی مؤثر و مناسب برای مهار گسترش بسیار مهم هستند که باید تا حد زیادی بر گروه پرخطر فعلی متمرکز شود: مردانی که با مردان رابطه جنسی دارند (MSM).
در حالی که برخی معتقدند توجه به این که MSM گروهی در معرض بالاترین خطر هستند، همجنس‌گرا هراسی است، برخی دیگر اشاره کرده‌اند که همجنس‌گرا هراسی این الگوی گسترش را تشخیص می‌دهد و کاری در مورد آن انجام نمی‌دهد. در بهداشت عمومی هنگام مقابله با بیماری های عفونی، شناسایی گروه هایی که بیشتر در معرض خطر هستند و ارائه حمایت برای کاهش تأثیر منفی این بیماری، استاندارد است. به کمپین های واکسیناسیون آنفولانزا فکر کنید که برای محافظت از افراد باردار یا مسن طراحی شده اند – برخی از گروه های پرخطر برای بیماری و مرگ ناشی از آنفولانزا. این بیماری همچنین می تواند به راحتی فراتر از جامعه MSM گسترش یابد، با توجه به الگوی انتقال معمول آن از طریق اعضای خانواده، تماس های نزدیک و کارکنان مراقبت های بهداشتی.
این یک وضعیت اضطراری کاملاً متمایز از کووید-19 و فلج اطفال است، که همچنین اورژانس های بهداشت عمومی فعلی هستند که توسط WHO پیگیری می شوند. خوشبختانه، ما یک واکسن موثر داریم – که برای آبله ساخته شده است – که برای پیشگیری از آبله میمون نیز تایید شده است. با این حال، در دسترس بودن حتی در بریتانیا محدود است . پاسخ لازم به آبله میمون، تلاش‌های شدید واکسیناسیون در جامعه MSM و اطمینان از عرضه و دسترسی کافی به همه کسانی است که به آن نیاز دارند. برای افزایش آگاهی در مورد علائم و آزمایش، و حمایت از کسانی که می‌خواهند منزوی شوند و نیاز به مرخصی از کار دارند، باید پیام‌ها و آموزش‌های واضحی وجود داشته باشد.
فقط گفتن به مردم مبنی بر اینکه رابطه جنسی نداشته باشند خوب کار نکرده است: این به وضوح توسط پاسخ HIV و شکست رویکردهای فقط پرهیز نشان داده شده است. نشان دادن چگونگی کاهش خطر و محافظت از خود موثرتر است.
با ایجاد خستگی پس از سال‌ها همه‌گیری کووید-19، رهبران بهداشت عمومی نمی‌خواهند گرگ گریه کنند. با این حال، همانطور که WHO به وضوح بیان کرده است، این یک وضعیت وخیم و یک وضعیت اضطراری واقعی جهانی است. به جای خستگی، بدبینی و جبرگرایی، زمان آن فرا رسیده است که دولت‌ها واکنشی متناسب با آن را افزایش دهند. این شامل قرنطینه یا محدودیت نخواهد بود، اما نظارت، آزمایش، ارائه حمایت از خود ایزوله‌سازی، پیام‌رسانی واضح و اطلاع‌رسانی به گروه‌های در معرض خطر و مهم‌تر از همه واکسیناسیون هدفمند است.
کشورهای غرب آفریقا سالهاست که با آبله میمون دست و پنجه نرم می کنند. این امر توجه کمی را از کشورهای ثروتمندتر به خود جلب کرده است و این بیماری بدون سرمایه گذاری زیاد یا ارائه واکسیناسیون اجازه یافت در آنجا بجوشد. آبله میمون یادآوری می‌کند که بیماری‌ای که در هر نقطه‌ای منتشر می‌شود، هر چقدر هم که فکر می‌کنیم دور از ما باشد، فقط با هواپیما فاصله دارد، و حشرات مرزهای ملی را رعایت نمی‌کنند. کل تاریخ زنده ماندن نوع بشر از این نوع شیوع بیماری ها نشان می دهد که بهترین رویکرد جمعی است. که اگر آتشی در باغ همسایه شما شعله ور است، باید به آنها کمک کنید تا آن را خاموش کنند. نه فقط به این دلیل که کار درستی است، بلکه به این دلیل که ممکن است خانه شما در مرحله بعدی آتش بگیرد.
پروفسور Devi Sridhar رئیس بهداشت عمومی جهانی در دانشگاه ادینبورگ است
نظرات در مورد این قطعه از قبل تنظیم شده است تا اطمینان حاصل شود که بحث در مورد موضوعات مطرح شده توسط نویسنده باقی می ماند. لطفا توجه داشته باشید که ممکن است تاخیر کوتاهی در نمایش نظرات در سایت وجود داشته باشد.

source

توسط artmisblog