نخست‌وزیر مستعفی انتظار داشت پس از اینکه تلگراف از ویژگی‌هایش کاسته شود، خانه جدیدی برای حرفه قدیمی خود به عنوان روزنامه‌نگار پیدا کند
سه روز قبل از نخست‌وزیر شدن بوریس جانسون، آخرین ستون بوریس جانسون برای دیلی تلگراف منتشر شد: درخواستی از بریتانیا برای توجه به درس‌های فرود بر ماه در سال 1969 و پذیرش «روح می‌توان» در حین اجرای برگزیت.
چنین بینش سیاسی ارزان نبود، زیرا جانسون برای 10 ساعت کار در ماه بر روی نظرات هفتگی خود، 275000 پوند حقوق دریافت کرد .
اما، با توجه به اینکه عناوین تلگراف پس از رسوایی پارتی گیت به طور فزاینده ای بر روی نخست وزیر بدل شده است، ممکن است جانسون برای بازگشت به روزنامه نگاری پس از ترک شماره 10 مجبور شود خانه جدیدی پیدا کند.
او ممکن است گزینه‌های دیگری هم داشته باشد: منابع متعدد در دیلی میل گفته‌اند که جانسون در مورد نوشتن ستونی برای روزنامه هنگام خروج از داونینگ استریت با او تماس گرفته است.
چنین ترتیبی می‌تواند پیوندهای نزدیک بین نخست‌وزیر و عناوین Mail را تقویت کند – با مزایای بالقوه برای همه درگیر. گمانه زنی های مداوم وجود دارد مبنی بر اینکه جانسون در حال آماده شدن است تا در فهرست افتخارات استعفای خود به پل داکر – سردبیر شرکت مادر دیلی میل – همتا شود. پس از اینکه جانسون نتوانست شغل مدیریت تنظیم کننده رسانه آفکام را برای او تضمین کند، این می تواند تا حدودی باعث آرامش داکر شود.
در عین حال، نخست وزیر به دنبال منابع جدید درآمدی است، زیرا حقوق وی با خروج از سمت خود به نصف کاهش می یابد و به 84000 پوند می رسد. او همچنین با عواقب طلاق پرهزینه و هزینه های حمایت از چند فرزند دست و پنجه نرم می کند.
داونینگ استریت از اظهار نظر در مورد اینکه آیا این روزنامه به جانسون پیشنهاد شده است یا نه، خودداری کرد، در حالی که سخنگوی دیلی میل به درخواستی برای اظهار نظر پاسخ نداد.
جانسون ارتباط طولانی با دیلی تلگراف داشت، جایی که در بیشتر دوران فعالیت سیاسی خود یک ستون هفتگی می نوشت. او یک بار حقوق 275000 پوندی برای این شغل دوم را به عنوان "خوراک مرغ" توصیف کرد – اما ممکن است زمانی که حقوق نخست وزیری را از دست می دهد در جستجوی چنین درآمدی باشد.
رابطه قوی کنونی بین جانسون و میل یک چرخش سریع از پاییز گذشته است، زمانی که روزنامه اغلب از نخست وزیر در زمان سردبیر سابق جوردی گریگ انتقاد می کرد.
تد وریتی، یکی از شاگردان داکر که به وضوح تنفر خود را نسبت به رژیم قبلی آشکار کرد، جایگزین گریگ شد. همسر Verity، جوآن هگارتی، با کری جانسون دوستی داشته است – و در اینستاگرام درباره دعوت شدن به شماره 10 توسط همسر نخست وزیر پستی منتشر کرد.
در ماه‌های اخیر، میل به شدت از نخست‌وزیر در مورد رسوایی پارتی‌گیت دفاع کرده، حملات بی‌رحمانه‌ای را علیه نمایندگان حزب محافظه‌کار که از جانسون انتقاد می‌کردند، اجرا کرده و تمام تلاش خود را انجام داده تا اطمینان حاصل شود که لیز تراس، ریشی سوناک را برای نخست‌وزیر شدن شکست می‌دهد.
تا انتها، میل به حمایت از جانسون ادامه داد، حتی زمانی که سایر نشریات حامی محافظه کار توانایی نخست وزیر را برای ماندن در قدرت زیر سوال بردند. هنگامی که در نهایت توسط نمایندگان محافظه کار او را مجبور به کناره گیری کردند، روزنامه صفحه اولی را منتشر کرد که در آن می پرسد: "لعنتی چه کرده اند؟"
روز دوشنبه، میل اظهارنظری را در صفحه اول منتشر کرد که در آن از نمایندگان حزب محافظه کار خواست تا تحقیقات کمیته امتیازات مجلس عوام در مورد جانسون را کنار بگذارند. کشتن این تحقیق، پیگیری جریان‌های درآمد پرسود دیگر را برای جانسون آسان‌تر می‌کند – و تضمین می‌کند که در یک فراخوان مجدد از پارلمان اخراج نمی‌شود.
نخست‌وزیر در صف دریافت میلیون‌ها پوند هزینه سخنرانی پس از ترک سمت خود و همچنین پول حاصل از زندگی‌نامه شکسپیر است که بسیار به تأخیر افتاده است. او همچنین پس از عرضه خانه کامبرول که با همسرش به قیمت 1.6 میلیون پوند در بازار است، به دنبال خانه جدیدی است.
اگر جانسون به دیلی میل بپیوندد، به ارتباط طولانی با دیلی تلگراف پایان خواهد داد، که پس از اخراج توسط تایمز به دلیل جعل نقل قول، فرصتی دوباره به او به عنوان یک روزنامه نگار جوان داد. جانسون خبرنگار ستاره تلگراف بروکسل شد – داستان‌هایی درباره مقررات مضحک اتحادیه اروپا که راه را برای برگزیت هموار کرد – می‌نوشت و قبل از بازگشت به خانه برای یک مقاله‌نویس سیاسی و ورود به سیاست.
با این حال، در ماه‌های اخیر، تلگراف کمتر از نخست‌وزیر حمایت کرده است، داستان‌های انتقادی و سرمقاله‌های بسیار کمتری نسبت به دیلی میل منتشر کرده است.

source

توسط artmisblog