بدون پایان جنگ اوکراین و انتقال از گاز روسیه ادامه دارد، مقیاس حمایت باید گسترده باشد.
شوک انرژی بسیار برنده و بازنده خود را دارد. کشورهایی که بیشتر از واردات نفت و گاز صادر می کنند، خوب عمل می کنند در حالی که کشورهایی که بیشتر از صادراتشان وارد می کنند، آسیب می بینند. زمانی که قیمت نفت در اواخر سال 1973 افزایش یافت، همین طور بود و اکنون نیز چنین است.
عربستان سعودی یکی از کشورهایی است که از افزایش قیمت سوخت های فسیلی سود می برد و روسیه کشور دیگری است. درآمدهای گاز کرملین در نیمه اول سال جاری دو تا سه برابر بیشتر از حد معمول بوده است که توانایی این کشور را برای مقاومت در برابر محاصره اقتصادی طولانی افزایش داده است.
به گفته موسسه مشاوره ای کپیتال اکونومیکس، اگر قیمت گاز در سطح فعلی باقی بماند، ولادیمیر پوتین می تواند صادرات به اروپا را در 2 تا 3 سال آینده در 20 درصد سطح عادی نگه دارد و می تواند عرضه را به طور کامل برای یک سال بدون تأثیرات نامطلوب بر روسیه قطع کند. اقتصاد.
اروپا، همانطور که در دهه 1970 بود، واردکننده خالص گاز و نفت است، بنابراین در پایان بحران انرژی قرار دارد. قیمت نفت در اواخر سال 1973 بیش از چهار برابر شد، در حالی که قیمت گاز از آغاز سال 2022 تا کنون 15 برابر شده است. هزینه های واردات بسیار سریعتر از ارزش صادرات افزایش می یابد و شرایط تجارت را بدتر می کند.
حتی با این فرض محتاطانه که قیمت گاز در ماه‌های آینده کاهش می‌یابد، ضربه به برخی از کشورهای اروپایی – از جمله آلمان و ایتالیا – شدیدتر از هر یک از شوک‌های نفتی دهه 1970 خواهد بود.
اروپا زمستان بسیار سختی را پیش رو دارد. بحث این نیست که آیا رکودی وجود خواهد داشت یا خیر، بلکه این مسئله که چقدر عمیق است و چقدر ادامه دارد. بریتانیا، علیرغم تولید نفت و گاز دریای شمال و بخش رو به رشد انرژی های تجدیدپذیر، از افزایش هزینه های جهانی انرژی متضرر خواهد شد.
مانند سال 1973، افزایش قیمت انرژی دولت های اروپایی را غافلگیر کرده است. آنها پس از حمله روسیه به اوکراین به سرعت تحریم هایی را علیه روسیه اعمال کردند، اما در فکر کردن به عواقب اقتصادی آن کندتر بودند. به نظر نمی رسد دورنمای فوری فروپاشی اقتصادی که کرملین را مجبور به پایان دادن به جنگ کند، وجود ندارد.
تاریخ نشان می‌دهد که روسیه می‌تواند دردهای زیادی را در دوره‌های طولانی مدت و احتمالاً بیشتر از غرب تحمل کند. محاصره لنینگراد بین سال‌های 1941 و 1944 نمونه‌ای از رواق‌گرایی خارق‌العاده در مواجهه با محاصره‌ای است که نزدیک به 900 روز به طول انجامید.
بنابراین، با گذشت شش ماه از جنگ، گزینه های اروپا چیست؟
یک احتمال – حداقل در تئوری – انجام هیچ کاری نیست. اروپا می‌توانست بپذیرد که افزایش هزینه‌های انرژی برای مدتی آن را فقیرتر می‌کند و به سادگی آن را می‌کشد. در نهایت، از دست دادن تولید ناشی از قیمت های بسیار بالا منجر به کاهش تقاضا برای نفت و گاز می شود و قیمت ها به شدت کاهش می یابد.
مشکل اجازه دادن به مکانیسم بازار این است که برای شهروندان کشورهای اروپایی، به‌ویژه آنهایی که در فقیرترین خانواده‌ها هستند، مشقت زیادی را به همراه خواهد داشت. حتی سرسخت ترین بازاریاب های آزاد نیز این پرونده را برای کمک به کسانی که در حال حاضر برای پرداخت قبوض گاز و برق خود با مشکل مواجه هستند، می پذیرند.
گزینه دوم این است که از فرصتی که پوتین در تسلیح سازی گاز پوتین برای تسریع انتقال از سوخت های فسیلی ایجاد کرده است استفاده کنیم. این رویکرد «هرگز اجازه نده یک بحران خوب از بین برود» است و به وضوح دارای محاسن است.
در Business Today ثبت نام کنید
برای روز کاری آماده شوید – ما هر روز صبح شما را به تمام اخبار و تحلیل های تجاری که نیاز دارید اشاره می کنیم
دولت‌های غربی اهداف خالص کربن صفر را امضا کرده‌اند و در اینجا راهی برای تسریع پیشرفت وجود دارد. به جای تکیه بر گاز روسیه، کشورهای غربی باید انرژی پاک تر و سبزتر خود را بسازند. این روند در حال وقوع است. اروپا در تلاش است تا خود را از گاز روسیه دور کند، اما در زمستان امسال قادر به انجام این کار نخواهد بود. قیمت ها در هفته گذشته زمانی که شرکت دولتی گازپروم روسیه اعلام کرد که تعمیر و نگهداری برنامه ریزی نشده خط لوله نورد استریم 1 خود را تعطیل می کند، به شدت افزایش یافت. ترس این است که عرضه گاز برای تامین تقاضای اروپا ناکافی باشد.
ماریو دراگی قبل از استعفا از سمت نخست وزیری ایتالیا، راه دیگری برای خروج از معضل غرب پیشنهاد کرد: کارتل خریدار . این شامل خریداران انرژی می‌شود که به تولیدکنندگان می‌گویند که آماده پرداخت چه چیزی هستند، و در ابتدا توسط دراگی در ماه مه به عنوان راهی برای واکنش به قیمت‌های بالای نفت مطرح شد. از آن زمان تاکنون چیزی در مورد آن شنیده نشده است و دلیل خوبی برای آن وجود دارد: این امر مستلزم درجه ای از همبستگی بین المللی از سوی کشورهای مصرف کننده است، چیزی که به وضوح با نبود آن قابل توجه است. دراگی حتی نتوانست در اتحادیه اروپا همصدا باشد، چه رسد به چین و هند.
یک راه واضح برای کاهش قیمت انرژی، یافتن راهی برای پایان دادن به جنگ است. انتظار می‌رود قیمت‌ها در طول سال 2023 بالا باقی بمانند، زیرا بازارها شاهد پایان زودهنگام درگیری نیستند که در آن هیچ‌یک از طرفین قادر به وارد کردن ضربه‌های ناک اوت نیستند. این یک فرض معقول به نظر می رسد با توجه به اینکه هر دو طرف به خوبی درگیر به نظر می رسند. هیچ تلاش جدی دیپلماتیک برای پایان دادن به بن بست انجام نمی شود، به ویژه به این دلیل که غرب معتقد است هر چیزی غیر از شکست کامل روسیه به سادگی انگیزه تهاجم آینده خواهد بود.
همانطور که بوریس جانسون هفته گذشته زمانی که به بریتانیا در مورد شرایط سخت در پیش رو هشدار داد، این رویکرد هزینه اقتصادی دارد. اما اگر انجام هیچ کاری یک گزینه نباشد، کارتل خریدار یک پرواز خیالی است، جنگ به طول خواهد انجامید و انرژی های تجدیدپذیر زمان می برد تا تغییر ایجاد کنند، دولت های اروپایی چاره ای جز ارائه بسته های نجات برای مصرف کنندگان ندارند. . راه های مختلفی برای این کار وجود دارد. دولت ها می توانند پرداخت های نقدی را برای اقشار کم برخوردار هدف قرار دهند. آنها می توانند تعرفه های اجتماعی پایین تر را برای همیشه اعمال کنند. آنها می توانند همان کاری را که فرانسه انجام داده است انجام دهند و صورت حساب ها را مسدود کنند. آنچه مسلم است این است که آنها باید به ارائه حمایت در مقیاس گسترده ادامه دهند.

source

توسط artmisblog