چت های گروهی یک راه نجات در طول قرنطینه بود – اما برای بسیاری، پیام های مداوم به یک حواس پرتی ظالمانه تبدیل شده است. با این حال ترک کردن آنقدرها هم ساده نیست
وقتی می نویسم، 101 پیام خوانده نشده WhatsApp، 254 پیام خوانده نشده آیفون و 46252 ایمیل خوانده نشده در سه حساب جداگانه دارم . برای من، Inbox Zero یک هدف دور از دسترس است، به اندازه تسلط بر تلنگر بی‌نقص چشم گربه‌ای، یا یادگیری نحوه آشپزی.
اما این پیام‌های واتس‌اپ ، به‌ویژه چت‌های گروهی واتس‌اپ است که بیش از همه مرا وحشت زده می‌کند. اگر من یک زن شجاع بودم، به محض اضافه شدن به این چت ها، به سادگی از آن خارج می شدم. اما من سنگینی تعهد اجتماعی را احساس می کنم و بنابراین باقی می مانم.
من تنها کسی نیستم که این احساس را دارم. ماه گذشته، واتس‌اپ در برابر فشارهای عمومی سر تعظیم فرود آورد و اعلام کرد که کاربران می‌توانند به صورت نامرئی از گروه‌ها خارج شوند، بدون اینکه سایر اعضا از تصمیم خود مطلع شوند. (با این حال، سیاست جدید هنوز اجرا نشده است.) کسانی که از تعارض اجتناب می کردند در میان ما خوشحال بودند: اکنون، بالاخره، می توانیم از گروه ها خارج شویم بدون اینکه آنها را بی ادب تلقی کنند. اما 11 سال پس از اینکه اپلیکیشن پیام‌رسانی فوری قابلیت چت گروهی را معرفی کرد، آیا واقعاً از ظلم گروه واتس‌اپ فرار می‌کنیم؟
دنی گرونر، 39 ساله، مدیر بازاریابی از نیویورک، می گوید: "من احتمالاً در این مورد در سمت اشتباه تاریخ هستم." "فقط برای روشن شدن. این مربوط به پسرعموهای من نیست. آنها مردم دوست داشتنی هستند.» منظور گرونر یک گروه 25 نفری واتس اپ است که از پسرعموهای اول و دومش تشکیل شده است. این فضایی برای اطلاع از اخبار خانواده است: تولدها، سالگردها، تولدها، مشاغل جدید. گرونر می‌گوید: «همه با نیت خوب هستند. "اما من هیچ ارزشی از آن دریافت نکردم."
گرونر سه بار گروه را ترک کرده است. هر بار، یکی از پسرعموها او را دوباره به او اضافه می‌کند، معمولاً برای تبریک تولد یا سالگرد تبریک، و گرونر بدون اینکه از آنها تشکر کند مستقیماً بیرون رفته است.
او می‌گوید: «مطمئنم که افراد گروه فکر می‌کنند که این تهاجمی یا حداقل عجیب است. "اما من باید این مرزها را برای خودم حفظ کنم، تا درگیر نشوم."
در عوض، گرونر دست‌کم برای او به یک مصالحه عملی دست یافته است: همسرش از طرف او گروه را زیر نظر دارد. او می‌گوید: «او حاضر است خود را فدا کند تا بخشی از آن باشد، زیرا این موضوع او را مانند من آزار نمی‌دهد.» اگرچه اغلب به گرونر گفته می شود که او بی ادب است، اما او همچنین یک قهرمان بعید برای مقاومت گروه واتس اپ است: «مردم زیادی به من می گویند که آرزو می کنند از گروه ها خارج شوند، اما می ترسند به مردم توهین کنند. اگر بروند.»
در واقع، گرونر تمایل خود را برای زندگی بدون اینکه پیام‌های بی‌وقفه‌ای که نیاز به پاسخ‌های فوری دارند مورد حمله قرار دهند، ابراز کرده است. او توضیح می‌دهد: «این روزها نمی‌توانم زندگی کنم که به تلفنم برگردم و ده‌ها پیام برای بررسی داشته باشم. در این، او آنچه را که فیلسوف ژیل دلوز به عنوان «حق چیزی نگفتن» توصیف می کند، اعمال می کند. دلوز می نویسد: «نیروهای سرکوبگر مردم را از ابراز خود باز نمی دارند، بلکه آنها را مجبور می کنند که خودشان را ابراز کنند. چه آرامشی برای گفتن نداشتن زیرا تنها در این صورت است که فرصتی برای قاب‌بندی چیزهای نادر و حتی نادرتر وجود دارد که ممکن است ارزش گفتن داشته باشد.»
اگرچه دلوز قبل از شروع رسانه‌های اجتماعی درگذشت، پدیده‌ای که مشاهده کرد – اینکه چقدر پچ پچ بی‌معنی ما را از گفتگوهایی که واقعاً مهم هستند دور می‌کند می‌توان به راحتی برای هر گروه واتس‌اپی که به سرعت چشمک می‌زند اعمال شود. این گپ‌ها همه ما را به ارتشی از خانم بنت‌های امروزی تقلیل می‌دهند که بی‌پایان مشاهدات پیش پا افتاده را غیبت می‌کنند یا مبادله می‌کنند، به جای کار کردن، فکر کردن، یا صرفا بودن.
ریچارد سیمور، نویسنده کتاب «ماشین توییتر» می‌گوید: «یک مرور اجرایی از نحوه ورود واتس‌اپ به زندگی‌تان داشته باشید . «کار اساسی که انجام می‌دهد این است که استعمار می‌کند و ذره‌هایی از توجه شما را اینجا و آنجا از بین می‌برد، تا زمانی که به تدریج شروع به اشغال بخش بزرگ‌تر و بزرگ‌تری از آن کند. به این فکر کنید که در آن زمان چه کاری می توانید انجام دهید. چیزی برای گفتن این ایده وجود دارد که همه چیز نیاز به پاسخگویی ندارد یا مستحق پاسخ است.
برای بسیاری، چت های گروهی واتس اپ مانند گره های ژاپنی در طول همه گیری کووید-19 در زمان خود نفوذ کردند. دکتر تالی گازیت، مدرس علوم اطلاعات در دانشگاه بار-ایلان در اسرائیل می‌گوید: «کووید واتس‌اپ را بسیار مهم‌تر کرد». ما نمی‌توانستیم از خانه بیرون برویم، اما می‌توانستیم انجمن‌هایی در داخل تلفن‌هایمان داشته باشیم.»
با این حال، هنگامی که بیماری همه گیر از بین رفت، چت ها نقش متفاوتی پیدا کردند. در طول اولین قرنطینه، امل، 21 ساله، یک دستیار خرده فروشی از بیرمنگام، یک گروه 12 نفره واتس اپ را با دوستانی از کالج تشکیل داد. او می‌گوید پس از بازگشت همه چیز به حالت عادی، چت گروهی از بین رفت. امل می‌گوید: «همه دوباره سرشان شلوغ شد. اما دو نفر در گروه بودند که نمی‌توانستند با آن کنار بیایند… این برای آنها چیز بزرگی بود.»
امل می گوید این دوستان با او دلبسته شدند. آنها مدام نام چت گروهی را به "سلام امل" یا "ما برایت تنگ شده امل" تغییر دادند تا توجه او را جلب کنند. در ابتدا، امل تغییرات را خنده دار می دانست، البته اگر عجیب باشد. اما او می‌گوید: «آنها به محل کار من آمدند» و از او پرسیدند که آیا می‌خواهد برای نوشیدنی بیرون بیاید. گیج کننده بود. هفته ها بود که درست با آنها صحبت نکرده بودم.» امل نپذیرفت و اندکی بعد گروه واتس اپ را ترک کرد. وقتی او به این تجربه فکر می‌کند، آنچه می‌بیند «احساس استحقاق است… مردم تفسیرهای متفاوتی از معنای برقراری ارتباط و انتظاراتشان از ارتباط از یک گروه واتس‌اپ دارند».
سیمور می گوید واتس اپ به اندازه سایر پلتفرم های رسانه های اجتماعی مانند فیس بوک یا توییتر اعتیاد آور است. او می‌گوید: «یک چیز مشترک واتس‌اپ با این پلتفرم‌ها گذرا بودن است، به این معنی که باید سریع پاسخ دهید. در غیر این صورت، آنچه می خواهید بگویید در جریان گم می شود، به خصوص با مکالمات سریع. این فشار برای پاسخ سریع و مختصر بودن، شوخ بودن، ایستادگی کردن، قایق نمایشی – این بسیار قدرتمند است.
او به مفهوم انسان شناس ناتاشا داو شول از «منطقه ماشینی» اشاره می کند، حالتی خلسه مانند که در قماربازان کازینو مشاهده می شود که با چرخیدن و چشمک زدن ماشین های بازی مجذوب می شوند. «این ماشین‌ها احساسات شما را تنظیم می‌کنند و به شما باخت‌هایی می‌دهند که به عنوان برد طراحی شده‌اند. سیمور می‌گوید واتس‌اپ نیز کاری مشابه انجام می‌دهد. هر نوتیفیکیشن به کاربران با یک افزایش کوچک دوپامین پاداش می‌دهد و ما را به گوشی‌های هوشمند خود باز می‌گرداند، غافل از گذشت زمان. سیمور می‌گوید: «همه این پلتفرم‌ها حول تعامل کاربر برای به حداکثر رساندن تولید داده‌ها ساخته شده‌اند. "واتس اپ از شما می خواهد که دائماً وارد شوید. حتی اگر ضرر فقط این باشد که بیشتر روز خود را در این حالت پرت می گذرانید، به این فکر کنید که چه لذت یا لذت دیگری می توانید در زندگی خود داشته باشید."
بیرون کشیدن خود از این چت‌های گروهی می‌تواند شبیه به یک موج‌سواری کم‌عمق اما به خصوص شرورانه باشد: هر بار که سعی می‌کنید خود را جدا کنید، از پا در می‌آیید. Gazit توضیح می دهد که این شبیه به یک پدیده دنیای واقعی است: ترس از دست دادن.
او می گوید: «ما می دانیم که این مضر است. "شما دائماً در مورد آنچه در حال وقوع است مطلع هستید، و برای مدت کوتاهی ممکن است اضطراب اجتماعی شما کاهش یابد، اما در دراز مدت، اضطراب شما فقط افزایش می یابد. به نظر می رسد متا [شرکت مادر واتس اپ] این را می داند، به همین دلیل است که از هشدارها استفاده می کند، زیرا Fomo ما را تغذیه می کند.
ایرنه، یک استراتژیست بازاریابی 41 ساله از لندن، می‌گوید: «میزان توجه ما شبیه به مگس سرخ شده است. گپ‌ها تا حدودی سرگرم‌کننده هستند، اما وقتی سعی می‌کنید با مسائل پیش بروید، مانند این است: «رفیق، مرا تنها بگذار!» این فقط درهم ریختگی ذهن است. این ورودی است که به جایی نمی رسد.»
در سال 2019، دوست ایرنه از او پرسید که آیا حاضر است یک گروه 80 نفره واتس اپ را از طرف او هماهنگ کند. این شامل افرادی از آلمان و بریتانیا بود که همگی در مراسم عروسی این دوست شرکت داشتند. آیرین به یاد می آورد: "او گفت، آیا می توانی مطمئن شوی که اگر مردم در مورد هدایا صحبت کنند، هیچ چیز دو برابر نمی شود؟ و آیا می توانید مطمئن شوید که مردم هیچ بازی احمقانه ای را برنامه ریزی نمی کنند، زیرا ما از آن متنفریم؟
آیرین، وحشت زده، نپذیرفت. فکر کردم: نمی توانم این کار را انجام دهم. این مرا خواهد کشت. فقط حضور در این گروه واتس اپ من را خواهد کشت. اما آیا باید ادمین و پلیس باشید؟» دوستش ناراحت بود. آیرین می‌گوید: «فکر می‌کنم او از دست من خیلی عصبانی بود. "در نهایت، خوب است. دوستی ما را از بین نبرد. اما فکر می کنم او فکر می کرد که این یک عمل خدمتی است که من واقعاً باید برای او انجام دهم. و من احساس نمی کردم که بتوانم این کار را انجام دهم.»
ایرنه، حداقل، این شجاعت را داشت که درخواست دوستش را یکسره رد کند. برای کلودیا، یک پدر و مادر 32 ساله که در کنت خانه می‌ماند، چنین صراحتی غیرقابل تصور بود. او در سال 2014 در حالی که اولین فرزندش را باردار بود، به یک چت گروهی برای والدینی که از طریق یک کلاس قبل از زایمان با آنها آشنا شده بود، پیوست، اما به سرعت متوجه شد که گروه آزاردهنده است. او می گوید: «آنجا کمی رقابت وجود داشت. یک نفر می‌گفت که با شیر دادن مشکل دارد، و خانم دیگری زنگ می‌زند و می‌گوید: «من خیلی راحت می‌بینم».
از آنجایی که کلودیا احساس نمی کرد می تواند به سادگی گروه را بدون ناهنجاری های اجتماعی ترک کند، به همه گفت که دارد آن را ترک می کند زیرا نارساخوانی او باعث می شد که با همه پیام ها هماهنگ نباشد. کلودیا نارساخوان نیست. او با عذرخواهی می گوید: «از رویارویی متنفرم.
فشار برای از هم گسیختگی در موقعیت‌های اجتماعی قوی است و به همین دلیل است که Gazit از ویژگی جدید WhatsApp استقبال می‌کند. او می‌گوید: «از همان ابتدا باید مشخص می‌شد که اطلاع دادن به افراد هنگام خروج از گروه به حریم خصوصی آنها آسیب می‌زند. زیرا همه می‌توانند ببینند که شما گروه را ترک می‌کنید، و بسیاری از مردم به این دلیل نمی‌خواهند آن را ترک کنند، زیرا احساس می‌کنند که این کار باعث ایجاد درام در اطراف آنها می‌شود.» برای کسانی که به دنبال خروج از یک گروه نزاع‌آمیز بدون پیامدهای اجتماعی هستند، Gazit توصیه می‌کند: «اگر می‌توانید بی‌صدا گروه را ترک کنید، فکر می‌کنم این بهترین کار است.» سیمور به کاربرانی که همچنان اعلان‌ها را در چت‌های واتس‌اپ خود خاموش می‌کنند پیشنهاد می‌کند. او می گوید: «هر چند وقت یک بار مراجعه کنید. «آن را جدی نگیرید. از پاسخ به طعمه آشکار خودداری کنید.»
لازم به یادآوری است که واتس اپ در صورت استفاده متعادل می تواند نقش مثبتی در ارتباط افراد با یکدیگر داشته باشد. گازیت می گوید: «جهان تنهاتر شده است، و جوامع مجازی می توانند راه حلی برای احساس تنهایی مردم باشند.» تحقیقات او نشان می‌دهد که افرادی که به گروه‌های خانوادگی واتس‌اپ تعلق دارند، معمولاً نسبت به کسانی که عضوی از گروه‌های خانوادگی ندارند، از رفاه بهتری برخوردارند. او خودش یک کاربر مشتاق است. گازیت می‌گوید: «من عضوی از گروه مادرانی در واتس‌اپ هستم که به تازگی صاحب یک نوزاد شده‌اند. "من شخصا آنها را نمی شناسم، اما ما در مورد موضوع مادر شدن جدید صحبت می کنیم، آنها در صورت نیاز از من حمایت می کنند و ما تبادل اطلاعات می کنیم. عالیه. گروه‌های مجازی می‌توانند بسیار قدرتمند باشند.»
و البته، آنها فوق العاده مفید هستند. ایرنه می گوید: «اگر چیزی نیاز به هماهنگی داشته باشد، من یک گروه واتس اپ به همین دلیل خاص راه اندازی می کنم. ولی بعدش حذفش میکنم خوب، ما این آخر هفته را به دور سازماندهی کرده ایم. آخر هفته تمام شد! خداحافظ."
سیمور از کاربران می خواهد که گوشی های خود را کنار بگذارند و وارد دنیای واقعی شوند. او می گوید: «این پلتفرم ها یک صمیمیت جعلی ایجاد می کنند. «ممکن است احساس کنید با دوستانتان صحبت می کنید، اما اصلاً اینطور نیست. شما با یک ماشین صحبت می کنید. دستگاه یک کپی از پیام شما را می گیرد و آن را ارسال می کند و شما در مورد شرایط دستگاه گفتگو می کنید. شاید افراد بخواهند نیروی کار خود را از آن بورس خارج کنند و فقط در مواقعی که می خواهند و نیاز دارند از آن استفاده کنند. از واتس اپ برای مکالمات شخصی و ارتباط با دوستان استفاده کنید. اما اجازه ندهید به زندگی شما آسیب برساند.»
از آنجا که اگرچه احساس می‌شود چت‌های گروهی واتس‌اپ جایگزین تماس‌های انسانی هستند، اما در واقع کاری که ما انجام می‌دهیم این است که مکالمات را به گونه‌ای برگردانیم که گویی یک دستگاه توپ تنیس به سمت ما می‌آید. شلیک می شود، ما پاسخ می دهیم و ساعت ها می گذرد. ما مجبور نیستیم با این وسایل جلب توجه درگیر شویم. ما – همه ما – می‌توانیم به سادگی راکت‌هایمان را زمین بگذاریم و از آنجا دور شویم.
برخی از نام ها تغییر کرده است.

source

توسط artmisblog