بزرگترین جشنواره موسیقی کلاسیک جهان بازگشته است. از فرود روی مریخ تا زندگی کندوی عسل، توماس آدس، مارک-آنتونی ترنیج، جنیفر والشه و دیگران درباره کارهایی که در آنجا برای اولین بار در آنجا عرضه خواهند کرد صحبت می کنند.
در مورد قطعه Proms خود به ما بگویید… من زمان پرواز را سه سال پیش نوشتم، در دورانی که به نظر بی گناه تر به نظر می رسد. این یک واکنش به پیر شدن بود. من که در دهه 1960 بزرگ شدم، مانند بسیاری از مردم، یک اضطراب هسته ای دارم، که در مورد من با ترس از آرماگدون ناشی از تربیت پنطیکاستی ام تقویت شد. هر روز از کودکی‌تان به شما گفته می‌شود که تا ابد می‌سوزی، مگر اینکه از روش‌های گناه‌آمیز خود توبه کنید، باعث ایجاد ترس و وحشت عمیق می‌شود. من هنوز کابوس های آخرالزمانی دارم. آنها به موسیقی من که بسیار بدبینانه است، دامن می زنند. بحران آب و هوا را به این ترکیب اضافه کنید و من آینده زیادی برای فرزندانمان نمی بینم مگر اینکه همه آنها قیام کنند و مردانگی و فساد سمی را که جهان ما را ویران می کند شکست دهند. اما هرگز تصور نمی‌کنم که به شنونده بگویم که از موسیقی من چه چیزی را دریافت کند. من فقط سپاسگزار خواهم بود که آنها اصلاً گوش می کردند. متأسفانه، من متقاعد نیستم که هیچ یک از ما برای شنیدن آن برای مدت طولانی در اطراف باشیم.
چرا به آهنگساز نیاز داریم؟ اگر سه سال پیش از من می پرسیدید، بی شک خوش بین بودم و می گفتم ما ضروری هستیم. پس از یک بیماری همه گیر کوبنده و حمله روسیه به اوکراین، من چندان مطمئن نیستم. من موسیقی می نویسم چون مجبورم. این یک وسواس است، به عنوان یک عمل خصوصی شروع می شود. فکر می‌کنم باید آن را بشنوم، زیرا عاشق کار کردن با نوازندگان هستم – و باید زندگی خود را به دست بیاورم. همچنین باید از افسردگی و ناامیدی مطلق جلوگیری کنم.
اولین نمایش زمان پرواز مارک-آنتونی ترنیج در بریتانیا در تاریخ 15 اوت (پروم 39) است.
در مورد قطعه Proms خود به ما بگویید… The Site of an Investigation در سال 2018 نوشته شده است. به نظر می رسد چند دهه پیش در حال حاضر، اما 2018 شباهت های زیادی با سال 2022 داشت: وضعیت اضطراری آب و هوا، نابسامانی، اکتشاف مریخ، هوش مصنوعی. برای من نیز سالی بود که با از دست دادن مشخص شد – دوستم استیون سویفت در آن سال درگذشت. این قطعه به او تقدیم شده است.
چرا به آهنگساز نیاز داریم؟ من معتقدم هنر راهی برای حضور در جهان است و تا زمانی که زمین به دور خورشید می چرخد، وجود خواهد داشت. این به این معنا نیست که هنر باید «درباره» هر چیزی باشد: فقط باید صادق باشد، چه در مورد مرگ صحبت کنیم یا ما را در سایه‌ای از قرمز غوطه‌ور کنیم که به‌نظر می‌رسد دریچه‌ای را به بعد دیگری باز می‌کند. در نهایت، ما وارد یک اتحادیه می‌شویم، چه با کار، هنرمند، یا چیز دیگری – چه با استقبال مواجه شویم و چه سردرگم، می‌دانیم که تنها نیستیم.
The Site of an Investigation اولین نمایش خود را در لندن در 28 ژوئیه (پروم 17) برگزار می کند.
در مورد قطعه Proms خود به ما بگویید… من این چهار Märchentänze («رقص از افسانه») را در سال 2020 ساختم، در اصل برای ویولن و پیانو، سپس یک سال بعد این نسخه ارکسترال را ساختم. موومان اول یک فانتزی بر روی آهنگ محلی Two Magicians است که توسط Steeleye Span جاودانه شده است ، در مورد رقص زاینده جنس‌ها. یک حرکت خاموش دنبال می‌شود، آهنگی شبیه شعار به صورت دور ارائه می‌شود. موومان سوم، A Skylark برای جین، طوفانی از آواز پرندگان است، هر یک از اعضای ارکستر آزادانه تکنواز را تکرار می‌کنند تا «تعالی» از آسمان‌خراش‌ها ایجاد کنند. رقص نهایی با تم جن پرانرژی شروع می شود و به رقصی پرانرژی تبدیل می شود. بسیاری از مضامین با هم دست و پنجه نرم می کنند و مانند سمورها به دور یکدیگر می چرخند تا به نتیجه ای قاطع برسند.
چرا به آهنگساز نیاز داریم؟ این یک اجبار است. من چاره ای ندارم. تصویری در ذهن من وجود دارد که برای من کاملا واقعی است. موانعی بر سر راه من وجود دارد، گره های محکم متراکم، مانند عقده ها. آنها راه من را می بندند، بی نهایت سنگین، و من باید آنها را از هم جدا کنم تا به جلو بروم. آنها از همه چیز، هر صدا، به یکباره تشکیل شده اند که در یک لحظه فشرده می شوند. آنها توده های خطرناک و خفه کننده ای هستند. در حالی که آنها در راه هستند، من نمی توانم نفس بکشم. با باز کردن این گره ها یک موجود زنده را رها می کنم. من باید این ترجمه را به بهترین و خاص ترین شکل ممکن اجرا کنم تا قطعه را آزاد کنم. کار همین است.
در انجام این کار من حقیقت را هدف قرار می‌دهم، تا جوهر آنچه را که وجود دارد، بیابم و هدایت کنم. من بیشتر به بی زمانی علاقه دارم، نه موقتی و زودگذر. بدیهی است که نمی توانم برای نوع خاصی از افراد بنویسم: این بیهوده است. نظرات هیچ ارتباطی ندارند: گره ها اهمیتی ندارند.
این روند رهایی برای من به اندازه نفس کشیدن حیاتی است و باید به همان اندازه آزاد و غیرقانونی باشد. من نمی‌خواهم درگیر رایج‌ترین مشکل امروزی، یعنی توقف در داستان‌های صرفاً داستانی باشم. من باید فراتر بروم، انتقال دهم، تغییر دهم، انتقال دهم.
اولین نمایش در بریتانیا از توماس آدس Märchentänze در 26 اوت (پروم 52) است.
در مورد قطعه Proms خود به ما بگویید… کنسرتو ویولن جدید من، Procession، از مراسم شفابخش قرون وسطایی که در طول همه گیری های همه گیر ایجاد شد الهام گرفته شده است: طلسم، طلسم، راهپیمایی و رقص های وجد. همانطور که ما از آخرین بیماری همه گیر وارد یک دوره جدید گیج کننده می شویم، تجربه کنسرت خود می تواند نقش این آیین های ترمیمی را ایفا کند.
چرا به آهنگساز نیاز داریم؟ با هر اثر، سعی می‌کنم زبان جدیدی برای افکار و احساساتی که در زندگی روزمره سرکوب می‌کنیم، ارائه کنم، یعنی شناختی از بخش‌های آسیب‌پذیر و وحشتناک خودمان. من همچنین می خواهم فضایی را فراهم کنم که در آن بتوانیم طبیعت عظیم جهان را پردازش کنیم. از این نظر، یک گالری آرام، دور هدفون ما یا یک تئاتر مخملی می‌تواند به عرصه‌هایی برای ارتباط و ارتباط انقلابی تبدیل شود.
اولین اجرای اروپایی کنسرتو ویولن میسی ماتزولی در 14 اوت (پروم 38) برگزار می شود.
در مورد قطعه Proms خود به ما بگویید … کندو زندگی دراماتیک یک کندو را در طول یک سال به تصویر می کشد. امیدوارم این قطعه از نظر موسیقایی بلند شود، حتی اگر شنونده از "داستان" آگاه نباشد. امیدوارم صدای زنبورها و آواز پرندگان کاملاً واضح باشد.
چرا آهنگسازی می کنی؟ زمانی که برای اولین بار آهنگ Tam O'Shanter اثر مالکوم آرنولد را شنیدم خیلی جوان بودم. این به من نشان داد که موسیقی می تواند داستانی را تعریف کند. این زبان جهانی است که می تواند موانع را از بین ببرد و همچنین راهی برای پردازش و کنار آمدن با عمیق ترین احساسات، خواه دردناک یا شادی آور، ارائه دهد.
اولین نمایش جهانی کندو سالی بیمیش در 21 ژوئیه (پروم 9) است.
در مورد قطعه Proms خود به ما بگویید… اولین تجربه های موسیقی من در گروه برنج محلی ام بود و قطعه Proms من، Concerto Grosso، نامه ای عاشقانه به آن موسیقی و آن مردم است. اجرا در گروه‌های برنجی، علاوه بر آموزش کامل موسیقی، راهی برای مقابله با سندرم تورت و OCD در دوران کودکی من شد. قطعه من جشنی از موسیقی ساخته شده توسط طبقات کارگر است و این در قلب منظر موسیقی بریتانیا قرار دارد.
چرا آهنگسازی می کنی؟ شنیدن مراسم بهار کاتالیزور بود. من موسیقی را می‌شناختم زیرا در فیلم Fantasia دیزنی که در آن نمایش داده می‌شد، شیفته دایناسورها شده بودم. سال‌ها بعد، من مخفیانه از مدرسه بیرون آمدم تا اجرای بعد از ظهر باله را تماشا کنم. من از اینکه چگونه بادی، برنج و سازهای کوبه ای موسیقی را به حرکت در می آوردند، تعجب کردم، صدای ارکستر به نوعی از پشت صحنه می آمد. این تأثیر قوی بر جای گذاشت و همچنان بر نحوه رویکرد من به موسیقی ارکستر تأثیر می گذارد.
اولین نمایش جهانی کنسرتو گروسو گاوین هیگینز برای گروه برنج و ارکستر در 8 اوت (پروم 30) است.
در مورد قطعه Proms خود به ما بگویید … قطعه جدید من گزیده هایی از ترجمه خیره کننده شعر انگلیسی قرون وسطی مروارید توسط سایمون آرمیتاژ را تنظیم می کند. داستان مردی را روایت می‌کند که در سوگ مرگ یک کودک خردسال، به جایی که او را از دست داده بود می‌رود، به خواب می‌رود و او را در زندگی پس از مرگ می‌بیند. موسیقی همچنین این سفر روایی را به تصویر می کشد: سوگواری زمینی قهرمان داستان، دید رویایی او و ظاهر عجیب و غریب و در عین حال متحرک دخترش در بهشت، احاطه شده توسط گروه کر آسمانی همه کسانی که این دنیا را نیز ترک کرده اند. این یک متن به صراحت مذهبی است، اما من سعی کرده ام این قطعه را به سمت پیام جهانی غم و اندوه و رستگاری هدایت کنم.
چرا به آهنگساز نیاز داریم؟ به همان دلایلی که ما به نویسندگان، هنرمندان، شاعران و مجریان نیاز داریم. موسیقی کلاسیک، مانند همه اشکال هنری، دغدغه‌ها و احساسات کسانی را که امروز زندگی می‌کنند، به تصویر می‌کشد، همان‌طور که در دوره‌های گذشته این کار را به نحوی شیوا انجام می‌داد.
اولین نمایش جهانی مروارید متیو کانر در 10 اوت (پروم 33) است.
در مورد قطعه Proms خود به ما بگویید… کار من آهنگی است برای سوپرانو و پیانو به نام Lady Super Spy Adventurer. من یک شخصیت کارتونی خیالی در ذهن داشتم. همانطور که اغلب اتفاق می‌افتد، تا زمانی که به مراحل آهنگسازی نرسیده‌ام، به طور کامل نمی‌دانم آثارم در مورد چیست. در مورد آهنگ های من، کلام و موسیقی همدیگر را تعقیب می کنند و تخیل من پرواز می کند. حتی پس از اتمام یک اثر، می تواند زندگی و معنایی فراتر از قصد اصلی من داشته باشد. یک اثر هم برای آهنگساز و هم برای شنونده می تواند بیش از یک معنی داشته باشد.
چرا به آهنگساز نیاز داریم؟ آهنگسازان اغلب چیزهایی را در صدا می شنوند که هیچ کس متوجه آن نمی شود. من شیفته اجزای سازنده موسیقی هستم – یک آکورد یا فاصله بین دو نت. من با گوش دادن به انواع موسیقی بزرگ شدم و دوست دارم فکر کنم که ساخته های من بیانگر انبوهی از بیان و ارجاعات فرهنگی است. امیدوارم شنوندگان بتوانند لذتی را که در حین آهنگسازی تجربه می‌کنم احساس کنند.
اولین نمایش جهانی فیلم بانوی سوپر جاسوس ماجراجوی ارولین والن در Proms@Birmingham در 29 اوت (13:00) است.
در مورد قطعه Proms خود به ما بگویید … این قطعه 1922 نام دارد و درباره اولین پخش بی بی سی، 100 سال پیش است. اکنون، با جهانی شدن فناوری و رسانه های اجتماعی، ما بخشی از فرهنگ پخش فراگیر هستیم. این قطعه به آن لحظه اولیه خلقت و رشد تصاعدی پخش از آن زمان می پردازد. موسیقی شور و نشاطی دارد: در قلب خود یک جشن است.
چرا به آهنگساز نیاز داریم؟ موسیقی بخش مهمی از انسان بودن است. این ارتباط است، احساس. آهنگسازان زنده داستان های زمان ما را روایت می کنند. نه من در خلاء زندگی می کنم و نه موسیقی من.
اولین نمایش جهانی فیلم جیمز بی ویلسون در سال 1922 در Last Night of the Proms، 10 سپتامبر (پروم 72) است.
درباره قطعه Proms خود به ما بگویید… کنسرتو پیانوی من، به نام bTunes، شیوه گوش دادن اکثر مردم به موسیقی امروزی – از طریق لیست های پخش را منعکس می کند. اما این تنها یکی از جنبه های متعدد آن است.
چرا به آهنگساز نیاز داریم؟ آهنگسازان دنیای موسیقی را متحرک نگه می دارند و شنوندگان را به زمان خود متصل می کنند. موسیقی من برای افرادی در نظر گرفته شده است که مایلند برای گوش دادن فعالانه به آن وقت بگذارند.
اولین نمایش جهانی bTunes بتسی جولاس در 5 سپتامبر (پروم 66) است.
چرا به آهنگساز نیاز داریم؟ بهترین پاسخ را می‌توانم با صحبت در مورد نوازنده‌ای که بیش از همه به من الهام می‌دهد پاسخ دهم: کیت بوش. با بزرگ شدن، موسیقی او این اطمینان را به همراه داشت که خلاق بودن به روش های غیر متعارف و کنترل بی شرمانه بسیاری از جنبه های هنرسازی: تولید، کارگردانی موزیک ویدئو، صحنه و لباس و طراحی لباس خوب است. او مظهر آزادی هنری بود.
اولین نمایش اروپایی فیلم «تاری رنگ چشمان عشق واقعی من است» اثر نیکول لیزی در 29 ژوئیه (پروم 18) است.
در مورد قطعه Proms خود به ما بگویید … قطعه من برای جشن جشن پلاتینیوم جشن 70 سال سلطنت ملکه الیزابت دوم است و از چیزهای زیادی الهام گرفته شده است: موسیقی ویلیام برد ، کتابی در مورد علم شکل گیری حافظه، ملکه سخنان خود الیزابت دوم، یک نقل قول زیبا از AS Byatt که بر ارکستراسیون تأثیر گذاشت، ایده هایی در مورد فداکاری که بر طول یک نت بسیار طولانی تأثیر گذاشت، و بسیاری از ایده ها و تصاویر دیگر که همه چیز را از هارمونی گرفته تا پویایی رنگ آمیزی کردند. من می‌خواستم جنبه‌های مختلف یک زندگی فداکارانه را جشن بگیرم، با موسیقی‌ای که بیش از 400 سال پیش برای ملکه الیزابت اول نوشته شده بود ارتباط برقرار کنم (در حالی که دیدگاه جدیدی از موسیقی و فلسفی اضافه کردم) و مهم‌تر از همه، شامل همه افراد، از اجراکنندگان گرفته تا کسانی که در خانه تلویزیون را تماشا می کنند، در یک ادای احترام موزیکال باوقار و در عین حال شاد و باشکوه به طولانی ترین پادشاه سلطنتی ما.
شریل فرانسیس هود، خدمتکار شما، الیزابت در 22 ژوئیه است (پروم 10)
پروم ها از 15 جولای شروع می شود و در 10 سپتامبر به پایان می رسد. هر پروم در رادیو بی‌بی‌سی 3 به صورت زنده پخش می‌شود و تا 10 اکتبر برای گوش دادن در بی‌بی‌سی ساوندز در دسترس است.

source

توسط artmisblog