رئیس موقت فدراسیون دو و میدانی اوکراین در پرواز هواپیماهای بدون سرنشین علیه اهداف روسی آنقدر شهرت دارد که برای سرش جایزه تعیین شده است.
مانند بسیاری از کسانی که این هفته به مسابقات قهرمانی دو و میدانی اروپا در مونیخ می روند، Yevhen Pronin اخیراً ویدیویی از خود در اینستاگرام منتشر کرده است. اما این کلیپ یک پیچ و تاب سورئال داشت: این بازیکن 31 ساله، رئیس موقت فدراسیون دو و میدانی اوکراین، لباس های نظامی به تن داشت. و او نه برای زمان بلکه از گلوله ها و انفجارهای دونتسک می دوید.
داستان های زیادی از این مسابقات در هفته آینده وجود خواهد داشت و بریتانیا امیدوار است که مدال های زیادی از دینا اشر اسمیت، لورا مویر، جیک وایتمن و دیگران کسب کند. با این حال، هیچ یک به اندازه آنچه توسط Pronin گفته می شود قابل توجه نخواهد بود. شش ماه پیش وکیل و مسئول ورزش بود. حالا او برای پرواز پهپادها چنان شهرتی به دست آورده است که بر سرش جایزه می گیرد.
او می‌گوید: «ما بمب‌ها را نه فقط روی تانک‌های روسی، بلکه ماشین‌های روسی و خانه‌هایی که در آن‌ها قرار دارند می‌اندازیم». ما هواپیماهای بدون سرنشین با چند بمب کوچک، مثلاً 300 گرمی داریم. له کردن یک تانک غیرممکن است. شما فقط می توانید سربازان را بکشید. اما برخی از بمب‌ها قدرت بالایی دارند.»
او به یکی از ویدیوهایش اشاره می کند. من این را به شما نشان می‌دهم – دو سرباز روسی اینجا هستند، بنابراین بمب را اینجا می‌اندازم، مثل توپ بسکتبال که می‌بینید. ماشین به اینجا حرکت می کند و آنها را خرد می کند، بنابراین آنها مردند.
وقتی از پرونین می پرسند که در این مورد چه احساسی دارد، او صریح است. من احساس خوبی دارم زیرا این کار را برای کشورم انجام می دهم. اگر آنها را نکشیم، می توانند بچه های ما را بکشند، می توانند ما را بکشند. اما البته من در زندگی واقعی یک قاتل نیستم.»
مانند بسیاری از اوکراینی‌ها، پرونین بلافاصله پس از تهاجم، در میان ترس از تسخیر کشورش، بلافاصله پس از حمله به ارتش ثبت نام کرد. از نظر عاطفی من در یک مکان ثابت هستم. اما 25 فوریه در وضعیت بدی قرار گرفتم. روس ها 10 دقیقه با خانه من فاصله داشتند و یادم می آید دوست دخترم گریه می کرد. و سپس اینستاگرام [ولودیمیر] زلنسکی را باز کردم و او گفت: «سوارم نکن، به من اسلحه بده». و من شوکه شدم. و من فکر می کنم که هر اوکراینی در آن زمان تصمیم گرفت که ما جنگ را شروع کنیم. قبل از جنگ، او برای سرگرمی هواپیماهای بدون سرنشین پرواز می کرد، بنابراین از رهبر نظامی خود پرسید که آیا می تواند از این مهارت ها در جنگ استفاده کند یا خیر. هنگامی که سربازان روسی به کیف نزدیک شدند، به سرعت به او القای سختی نسبت به واقعیت های وحشیانه جنگ داده شد.
او می گوید که گاهی فقط 100 یا 200 متر با دشمنانش فاصله داشت. من قبلا تجربه ای نداشتم اما می دانستم که جنگ می تواند شروع شود. بنابراین از نظر روحی و روانی برای آن آماده بودم. بسیاری از اپراتورهای هواپیماهای بدون سرنشین جوانان هستند، زیرا آنها تجربه بازی های ویدیویی را دارند. اما، می دانید، جنگ متفاوت است. توپخانه روسیه می تواند شما را در یک ثانیه بکشد.»
او اعتراف می کند که با نامزد 30 ساله اش، رامینا اسحاقزی – ستاره تلویزیونی، مدل مد و روزنامه نگار معروف، فاصله زیادی با زندگی قبلی او دارد. او اکنون در خارج از کشور است، در حالی که به پرونین اجازه داده شده است که دونتسک را ترک کند تا به مونیخ برود، جایی که او رقابت تیم کوچک اوکراین – که شامل یاروسلاوا ماوچیخ، دارنده مدال نقره پرش ارتفاع جهان است – را تماشا خواهد کرد.
اما به ناچار افکار او به کشور خود بازمی گردد، جایی که او در واحدی به نام تاکتیکال باسترها حضور دارد. او تعداد کشته های خود را تایید نمی کند، زیرا محرمانه است. با این حال او می افزاید: «ما هر روز در خط مقدم کار می کنیم. همه ما شناسایی انجام می دهیم، می دانیم که چند سرباز روسی در یک موقعیت هستند، چند تانک یا ماشین. بعد از آن، ما برای وزیر دفاع کار می کنیم. البته زیاد است. بسیاری از تانک ها، بسیاری از اتومبیل ها، بسیاری از روس ها.
برخی از کارهای او بعداً در حساب اینستاگرام او منتشر می شود که امیدوار است آگاهی از مبارزات کشورش بالا بماند. «بله، این یک تبلیغ است. اکثر سربازان اوکراینی اکنون این کار را انجام می دهند. این یک جنگ جدید است، یک نوع جدید از جنگ. همه ثبت می کنند. همه فیلم می گیرند. ما مواظب هستیم که موضع خود را فاش نکنیم. اما روس ها می توانند بفهمند که ما هستیم.
«یک ماه پیش سرویس‌های امنیتی ما ضبطی از گفتگوی روس‌ها برای من فرستادند و آنها درباره ما، گروه ما صحبت کردند. آنها چیزی مانند "تیم هواپیماهای بدون سرنشین لعنتی" گفتند. و به سربازان خود می گویند اگر توانستند یکی از گروه ما را زنده بگیرند، یا مقداری پول به آنها می دهند یا چند روز مرخصی.
در حالی که پرونین برای بسیاری از هموطنان اوکراینی خود، به ویژه رئیس جمهور خود، زلنسکی، و شهردار کیف، ویتالی کلیچکو، سخنان گرمی دارد، اما نمی تواند ناامیدی خود را از هموطن خود سرگئی بوبکا که به گفته او حتی با ورزشکاران اوکراین ارتباط برقرار نکرده است، پنهان کند. در یوجین من به او به عنوان یک ورزشکار بزرگ احترام می گذارم اما نه به عنوان رئیس کمیته ملی المپیک یا نایب رئیس دو و میدانی جهان. وقتی جنگ شروع شد، گفت: «مشکل». دردسر نیست، جنگ است.»
با این حال، پرونین از حمایت رئیس دو و میدانی جهانی، سب کو، و رهبران 20 فدراسیون دو و میدانی دیگر که با او تماس گرفتند و قول کمک دادند، بسیار سپاسگزار است. کو در فیس تایم با من تماس گرفت و از آنجایی که لباس نظامی به تن داشتم شوکه شد. همه آنها پرسیدند که چگونه می توانند به من کمک کنند. ما همه ستارگان ورزشی خود و بسیاری از فرزندانمان را نیز جابه جا کردیم.»
در پایان مکالمه به پرونین گفته می شود که او داستان شگفت انگیزی دارد. "چرا؟" او پاسخ می دهد. "طبیعی است." اما نه، او امیدوار است، برای خیلی بیشتر.

source

توسط artmisblog